நான் சிதறி விட்ட வார்த்தைகள் என்னைக் கலங்க வைத்துள்ளன.
ஆனால் என் மௌனம் என்றுமே என்னைக் கலங்க வைத்ததில்லை.

Tuesday, 12 May 2009

கண்ணீர் வெள்ளம்


வண்ண வண்ணக் கண்ணழகன்-என்
எண்ணம் எல்லாம் நிறைந்திட்டான்.
கண்ணன் ராதை என்றெண்ணி -நான்
விண்ணை மண்ணில் கண்டிட்டேன்.

சுற்றிச் சுற்றி வந்து நின்றான்-என்
உற்றம் உறவும் மறக்க வைத்தான் .
கொற்றம் அவனே என்றெண்ணி- நான்
சுற்றுச் சூழல் மறந்து விட்டேன்.

கண்ணன் மனதில் கள்ளமடி- அவன்
எண்ணம் எல்லாம் குற்றமடி.
வண்ணம் எல்லாம் கலைந்ததெடி- இந்தப்
பெண்ணின் கண்ணீர் வெள்ளமடி.


.

6 comments:

கார்க்கி said...

முதல் பின்னூட்டம் போடுவதில் மகிழ்ச்சி. வலையுலகிற்கு வரவேற்கிறேன்

ஜெஸ்வந்தி said...

உங்கள் வரவுக்கு நன்றி

புதியவன் said...

முதல் பதிவு கவிதையோடு தொடங்கியிருக்கீங்க...தொடர்ந்து எழுதுங்கள்...

வாழ்த்துக்கள் ஜெஸ்வந்தி...

ஜெஸ்வந்தி said...

வாழ்த்துக்கு நன்றி புதியவன்

அன்புடன் அருணா said...

நிறைய எழுதுங்க ஜெஸ்வந்தி!
அன்புடன் அருணா

ஜெஸ்வந்தி said...

உங்கள் ஆதரவிற்கு நன்றி அருணா