
வண்ண வண்ணக் கண்ணழகன்-என்
எண்ணம் எல்லாம் நிறைந்திட்டான்.
கண்ணன் ராதை என்றெண்ணி -நான்
விண்ணை மண்ணில் கண்டிட்டேன்.
சுற்றிச் சுற்றி வந்து நின்றான்-என்
உற்றம் உறவும் மறக்க வைத்தான் .
கொற்றம் அவனே என்றெண்ணி- நான்
சுற்றுச் சூழல் மறந்து விட்டேன்.
கண்ணன் மனதில் கள்ளமடி- அவன்
எண்ணம் எல்லாம் குற்றமடி.
வண்ணம் எல்லாம் கலைந்ததெடி- இந்தப்
பெண்ணின் கண்ணீர் வெள்ளமடி.
.
6 comments:
முதல் பின்னூட்டம் போடுவதில் மகிழ்ச்சி. வலையுலகிற்கு வரவேற்கிறேன்
உங்கள் வரவுக்கு நன்றி
முதல் பதிவு கவிதையோடு தொடங்கியிருக்கீங்க...தொடர்ந்து எழுதுங்கள்...
வாழ்த்துக்கள் ஜெஸ்வந்தி...
வாழ்த்துக்கு நன்றி புதியவன்
நிறைய எழுதுங்க ஜெஸ்வந்தி!
அன்புடன் அருணா
உங்கள் ஆதரவிற்கு நன்றி அருணா
Post a Comment