மௌனராகங்கள்

அப்பாவைப் பார்த்தேன்

2011-05-13T12:46:00.001-07:00

இரவு முழுதும் என்னால் கண்ணயர முடியவில்லை.புரண்டு புரண்டு படுப்பதும் எழுந்து தண்ணீர் குடிப்பதுமாயிருந்தேன். அம்மா இரவு வெகு நேரம் ஜெபித்த படியிருந்தாள். எப்போ வந்து படுத்தாள் என்று தெரியவில்லை. அவளும் புரண்டு கொண்டு தான் இருக்கிறாள் என்று தெரிந்தது. விடிந்தால் அப்பா எங்களையும் இந்த உலகையும் விட்டுப் போய் சரியாக ஒரு வருஷம்.

மனம் பின்னோக்கித் தாவியோடி அன்று நடந்த விடயங்களை அசை போடுகிறது.அன்று வழமைபோல் குளித்து விட்டு பள்ளிக்கூடம் போக ஆயத்தப் படுத்துகிறேன். அதற்கு முந்தின இரவு அப்பாவின் நண்பர் வீட்டில் ஒரு கொண்டாட்டம். அம்மாவுக்கு இடைக்கிடை வந்து சேரும் பயங்கரத் தலை வலியினால் அவள் போக முடியவில்லை. அப்பா குணம் தெரிந்ததால் அவள் போகாத இடங்களுக்கு நான் எப்பவுமே அப்பாவுடன் போவதில்லை. அங்கே அளவுக் கதிகமாகக் குடித்து விட்டு நள்ளிரவில் தான் வீடு திரும்பினார்.

விடிய ,அம்மா வேலைக்குப் போகத் தயாரான பின்பும் அப்பா எழுந்திருக்காததால் அவரை எழுப்பினாள். அதற்கு சத்தம் போட்டார். '' நான் இண்டைக்கு வேலைக்கு லீவு .நீங்க வீட்டைப் பூட்டிக் கொண்டு போங்கோ '' என்று அவர் குளறிய படி சொன்னது கேட்டதும், ''சரிதான் , இந்த நிலைமையில் இவர் வேலைக்கு எங்கே போவது?'' என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.இந்த விஷயம் எங்களுக்குப் புதிசில்லை. அடிக்கடி அப்பா பண்ணும் கூத்திது. சில சமயம் இவர் அடுத்த நாள் போய் எப்படித் தான் வேலை செய்வாரோ ? என்று நினைத்துக் கொள்வேன்.

அப்பா ஒரு இன்சூரன்ஸ் கம்பெனியில் வேலை செய்தார். அதனால் பலரையும் பின்னேரங்களில் சந்திக்க வேண்டியிருப்பதால் இரவில் பிந்தித் தான் வீடு வருவார்.அனேகமாய் அப்போ நான் படுக்கப் போகும் நேரமாயிருக்கும். சனி .ஞாயிறு கூட அவருக்கு வேலை என்று சொல்லிக் கொண்டு வெளிக்கிடுவார் . வீட்டில் நிற்க மாட்டார். ஆனால் வரும் போது அளவுக் கதிகமாகக் குடித்து விட்டு தள்ளாடிய படியே வந்து சேருவார். அம்மா '' சாப்பிட்டிங்களா?'' என்று கேட்டாலே அது சண்டை யாகிவிடும். அம்மாவுக்கு இவரைத் திருத்த ஏலாது என்று தெரிந்ததோ ! அல்லது இவர் கூத்துப் பழகிப் போனதோ ! என்னவோ தெரியவில்லை.சாப்பாட்டை மேசையில் மூடி வைத்து விட்டு என் கட்டிலுக்கருகில் பாயைப் போட்டுப் படுத்திடுவாள்.ஆனால் அப்பா வீடு வந்து சேர்ந்து கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்ட பின்னர் தான் நான் நித்திரை கொள்ளுவேன்.அதுவரை அம்மாவைப் போலவே நானும் கண்ணை மூடிக் கொண்டு நித்திரை போல பாவனை செய்து கொண்டு இருப்பேன்.

நானும் அம்மாவும் காலமையில் ஒன்றாகத்தான் நடந்து போவோம். அவளது அலுவலகம் எங்கள் பள்ளிக் கூடத்திலிருந்து கூப்பிடு தூரத்தில் தான் இருந்தது .அன்று எங்கள் விளையாட்டுப் போட்டியிருந்ததால் .அரை நாள் லீவு எடுத்துக் கொண்டு அம்மா பள்ளிக் கூட மைதானத்துக்கு கட்டாயம் வருவதாகச் சொல்லுறாள் . நான் அப்பாவிடம் '' நீங்களும் இந்த முறை விளையாட்டுப் போட்டிக்கு வாங்கப்பா'' என்று வெள்ளிக் கிழமை சொன்ன போது '' இந்த முறை கட்டாயம் வாறன் ராசா.'' என்று தான் சொன்னார். ஆனால் காலமை அவர் அம்மாவிடம் போட்ட சத்தத்தில் இதைப் பற்றி நினைப்பூட்ட எண்ணிய ஆசை இடந் தெரியாமல் பறந்து போய் விட்டது.

பக்கத்து வீட்டு சிவாவின் அம்மாவும் அப்பாவும் எந்த விளையாடுப் போட்டியையும் தவற விட மாட்டார்கள். அவன் ஓட்டப் பந்தயத்தில் மூன்றாவது இடத்தில் வந்ததுக்கு, அவர்களின் கை தட்டலையும் பூரிப்பையும் பார்க்க எனக்குக் கொஞ்சம் பொறாமையாய் இருந்தது. அதைக் கண்டு கொண்டதுபோல, எனது முதல் பரிசுக் கோப்பையை நான் கொண்டு வந்தபோது அம்மா என்னைக் கட்டி அணைத்து ''அடுத்த வருஷம் அப்பா கட்டாயம் வருவாரடா '' என்கிறாள். என் மனதை அம்மா அறிந்ததை எண்ணி நானும் சிரிக்கிறேன்.இதை அவள் ஒவ்வொரு வருசமும் தான் சொல்லுறாள்.

எல்லாம் முடிந்து வீட்டுக்கு நடந்து வந்து கொண்டிருக்கிறோம் .ஜோன்சன் மாமா சைக்கிளில் பறக்க விறைக்க ஓடி வாரார். ''என்னண்ணா?'' என்று அம்மா பதற '' அந்தப் படு பாவி இண்டைக்கு வேலைக்குப் போகாமல் கசிப்பைக் குடித்துப் போட்டு, ரோட்டில் ரத்தம் ரத்தமாய் சத்தி எடுத்திருக்கிறான்..இப்ப தான் கேள்விப் பட்டுக் கொண்டு போய் ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்திட்டு ஓடி வாறன் '' என்று மூச்சு விடாமல் பொரிந்து தள்ளுகிறார்.எனக்கு சுரீரென்று நெஞ்சை வலிக்கிறது.'' நீ வீட்ட போய் சைக்கிளை எடுத்துக் கொண்டு ஆஸ்பத்திரிக்கு வாடா .நான் அம்மாவைக் கொண்டு போறேன் '' என்று என்னை விரட்டுகிறார். தலை தெறிக்க வீட்டுக்கு ஓடுகிறேன்.நான் அங்கு போனபோது அவர் அம்மாவுக்கோ எனக்கோ காத்திராமல் போய் விட்டார் என்றார்கள். எல்லாமே ஒரு கனவு போல , கிரகிக்க முன்னமே கன விசயங்கள் கிடு கிடுவென நடந்து போனது போல இருக்கிறது. அழக் கூடத் தெரியாமல் சிலையாகிப் போகிறேன்.

பிறகுதான் தெரிந்தது .அப்பா மட்டுமில்ல, அன்று அவருடன் சேர்ந்து குடித்த பல நண்பர்களும் இதைப் போல சத்தியெடுத்து அபாய நிலையில் ஆஸ்பத்திரியில் இருக்கிறார்களென்று. இது தான் செத்த வீட்டில் பெரிய விடயமாயிருந்தது. '' ராசாத்தி புருஷன் இண்டைக்கு காலையில் போயிற்றானாம் '' ,'' சிவாவுக்கு இன்னும் அறிவு வரவில்லையாம் '' இப்படி ஒரு பக்கம் புதினம் கதைத்தார்கள்.'' கசிப்புக் காச்சிறவன்களை எல்லாம் கூட்டில போடவேணும் '' என்று ஒரு பக்கம் சட்டம் கதைத்தார்கள். ''எல்லாரும் வெளியில போங்கடா '' என்று கத்த வேண்டும் என்ற மாதிரி எனக்குக் ஆவேசம் .கஷ்டப் பட்டு என்னை அடக்கிக் கொள்ளுறேன்.கூட்டத்திலிருந்தவர்கள் ஏதோ விதத்தில் எனக்குச் சொந்தக் காரர்கள்.என்னை விட பல வயது மூத்தவர்கள் .திடீரென அம்மா நினைவு வர அவளைப் பார்க்கிறன். கலைந்த தலையும் ,சிவந்த கண்ணுமாய் சுவரில் சாய்ந்த படி துவண்டு போய்க் கிடக்கிறாள். ஓடிப் போய் தேத்தண்ணி போட்டுக் கொண்டு வந்து ''அம்மா குடிம்மா '' என்கிறேன்.''எண்ட ராசா '' என்று என்னைக் கட்டிக் கதறி என்னை வெடித்து அழ வைக்கிறாள். இனி அவள் தான் எனக்குத் துணை. நான் தான் அவளுக்குத் துணை என்பதை உணர்கிறேன்.

அம்மா இயல்பில் சத்தம் போட்டுக் கதைக்க மாட்டாள்.அப்பா இல்லாத எங்கள் வீட்டில் இந்த வருடம் முழுவதும் மயான அமைதி. ஒரு வருடம் ஒரு யுகமாகப் போய் விட்டது. நாளைக்கு அப்பாவுக்காக செபிக்க கோயிலில் அம்மா பூசைக்கு ஆயத்தம் செய்திருந்தாள். எங்கள் ஊரில் இறந்த ஒரு வருட நினைவு நாளுக்கு வழமையாக உறவுக் காரர்களை அழைத்து ஒரு விருந்து குடுப்பார்கள். அம்மா எந்த ஏற்பாடும் செய்யவில்லை. நான் கேட்டதுக்கு ''ஒன்றும் வேண்டாண்டா. வாற சனம் அவரைப் பற்றி புரணி சொல்லிப் போட்டுத் தான் போகும்.'' என்று சொல்லி பெரு மூச்சு விடுறாள். விடியக் காலமை ஒழும்பி ''ராசா, கெதியா இவ்வளவு சாமானையும் வாங்கிட்டு வாடா '' என்று ஒரு பட்டியலுடன் என்னைச் சந்தைக்கு அனுப்பிறாள்.எதற்கு இத்தனை சமையல் சாமான்கள் இவளுக்கு ? ஒருவரையும் சாப்பாட்டிற்குக் கூப்பிடவில்லையே ? என்று குழம்பிய படியே சொன்னதைச் செய்யிறேன். இரண்டு மணி நேரத்தில் மத்தியானச் சாப்பாடு மணக்க மணக்க சமைத்து விட்டாள். ஆவலை அடக்க முடியாமல் ''என்னம்மா ? என்ன நடக்குது ?எனக்குச் சொல்லன் ?'' என்று கேட்கிறன்.''உனக்குச் சொல்லாமலா ராசா, ஓடிப் போய் கொஞ்சம் வாழையிலை வெட்டிக் கொண்டு வாடா. பாசல் கட்ட வேணும் '' என்கிறாள்.

அவள் சமைத்தது அறுபது பாசலுக்குச் சரியாக இருக்கிறது. ஏற்கனவே அம்மா வரவழைத்த காரில் அந்தோனியார் கோவிலடியில் வந்திறங்கினோம் . அப்போ அம்மாவின் நோக்கம் எனக்குப் புரிந்தது. சாப்பாட்டுக் கூடையைக் கண்டதும் அங்கே பிச்சை எடுக்கும் ஒரு கூட்டம் எங்களை மொய்த்துக் கொள்கிறது. என் கையால் அவர்களுக்குப் பார்சல்களைக் குடுக்கச் சொல்கிறாள். அந்தப் பட்டினியுடன் இருந்த பலருக்கு சாப்பாடு குடுத்த போது இருந்த சந்தோசம் எனக்கு வாழ்க்கையில் அதுவரை எப்போதுமே இருக்கவில்லை.
எல்லோருக்கும் குடுத்த பின்னர் என் கையில் ஒரு பார்சல் மட்டும் மிஞ்சியது.
''அம்மா, நீ இங்கேயே இரு. இதை யாருக்கும் குடுத்திட்டு வாறன் '' என்றவன் கோயிலின் மற்றப் பக்கம் போறன். அப்போ தள்ளாடியபடி வந்த அந்த மனிதரைக் கண்டு அதிர்ந்து போனேன். தூரத்தில் அவர் அப்படியே என் அப்பா போலவே இருந்தார்.ஏதோ ஒரு ஈர்ப்பில் அவரை நோக்கியோடினேன்.என்னைப் பார்த்த அவர் '' சரியான பசி ராசா, அதை எனக்கா கொண்டு வந்தாய் ?'' என்று கையை நீட்டுறார். குரல் கூட அவரது அதே கரகரத்த குரல் . எதுவும் சொல்ல முடியாமல் அதிர்ந்து போய் சாப்பாட்டை அவர் கையில் குடுத்திட்டு அம்மாவைக் கூட்டி வந்து அவரைக் காட்ட நினைத்து திரும்பித் திரும்பி அவரைப் பார்த்த படி ஓடுறேன். '' அம்மா ,அப்பாம்மா ....'' என்றவன் திக்கித் திணற ,அம்மா பயந்தே போனாள். '' என்னடா ஆச்சு ?'' அவள் கேள்வி கேட்க, பதில் சொல்லாமல் அவளை இழுத்துக் கொண்டு அங்கே போகிறேன். அந்தப் பக்கம் யாருமில்லை. பல முறை அந்தக் கோயிலைச் சுற்றிச் சுற்றி ஓடிப் பார்த்தேன். ஊஹும் ..அவர் என் கண்ணில் படவேயில்லை.
என் கண்ணில் கண்ணீர் மட்டும் தான் தேங்கி நிற்கிறது.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
அன்பின் நண்பர்களுக்கு!
நீண்ட கால இடை வேளையின் பின்பு இப்போ தான் வலையத்தில் எழுத சந்தர்ப்பமும் கிடைத்தது.
எழுதாவிட்டாலும் உங்கள் எழுத்துகளைப் படிக்க நான் தவறவில்லை. என்னை வலிந்து எழுத அழைத்த அன்பு நண்பர்கள் அனைவருக்கும் நன்றி.
ஜெஸ்வந்தி

விடிந்து விடும் !!!!

2011-03-13T11:26:00.000-07:00

தினமும் ஒரு ஊடல்
தீராத கோபங்கள்
முள்ளான படுக்கையிலே
முதுகு காட்டிப் படுக்கின்றோம்!

நீ திரும்ப மாட்டாயா ?
நித்தமும் நான் தவிக்க
உன் மனமும் அப்படியே
உருகுவது தெரிகிறது.

ஏக்கங்கள் ஆட்கொள்ள
எதிர் பார்த்து எதிர் பார்த்து
முத்தான இரவுகள்
முழுதாக விடிந்து விடும் !!

.

வியக்க வைக்கும் வீதிகள் 2

2010-12-30T10:25:00.000-08:00

Skippers Road

இந்த வீதி நியுசிலாந்தில் உள்ளது .மிகவும் அகலம் குறைந்த இந்த வீதி மலைப்பாறையில் பல திடீர் வளைவுகளுடன் செல்கிறது. இந்தப் பாதையில் இரண்டுவாகனங்கள் ஒன்றையொன்று கடப்பது மிகவும் கடினம். பாதையோர பள்ளத்தாக்குகள் மிகவும் அபாயகரமானவை. ஓட்டுனர் சிறிது கவனம் குறைந்தாலும்உயிர் தப்ப முடியாது. கிட்டத்தட்ட இந்தப் பாதையை அமைக்க 22 வருடங்கள்எடுத்தது. அத்துடன் இந்தப் பாதை சீனாவை சார்ந்த வேலையாட்களால் கட்டிமுடிக்கப் பட்டதென்பது குறிப்பிடத் தக்கது.

Winter Road

உலகில் பல இடங்களில் , நதிகளின் மேல் உறைந்த பனிப் படலத்தின் மேல் பாதைகள் அமைப்பது ( Ice Roads) வழிமுறையில் இருந்தாலும் கனடாவிலிருக்கும் இந்த வீதி மிகப் பிரபலமானது.இதுவே உலகில் மிக நீண்ட ஐஸ் விதியாகும். இந்த வீதி கனடாவின் வடக்குப்பகுதியை கிழக்குப் பகுதியுடன் இணைக்கின்றது.பனிக் காலத்தில்இப்பகுதியிலுள்ள ஏரிகளும் ,நதிகளும் பனிக் கட்டியாகி ஒரு படலமாக உறைந்துவிடுவதால் , வருடத்தில் சுமார் இரண்டு மாதங்களுக்கு போக்குவரத்தை உண்டுபண்ண , கிட்டத்தட்ட பூச்சியத்திலிருந்து 30 தொடக்கம் 70 டிகிரி பரனைற் கீழுள்ள கடுங் குளிரில் மனிதர்களால் இந்தப் பாதை அமைக்கப் படுகின்றது . இந்தப் பாதைமுக்கியமாக வடக்கில் எடுக்கப் படும் விலை மதிப்புள்ள உலோகங்களையும் ,ரத்தினங்களையும் கிழக்குக்குக் கொண்டு வரவே முதலில் அமைக்கப் பட்டது.ஆனால் இப்போது பனிக் காலத்தில் அமைக்கப் படும் இந்தப் பாதையில் வடக்குப்பகுதிக்கு உணவுகளும் ,மற்றும் அத்தியாவசிய பொருட்களும் குறைந்த செலவில்எடுத்துச் செல்லப் படுகின்றன. மற்றைய பத்து மாதங்களிலும் இப்பகுதிக்குபோக்கு வரத்து விமானப் பாதை மட்டுமே.

ஜனவரி மாதம் 2000 ஆண்டு டீஸல் கொண்டு சென்ற ஒரு பாரிய வண்டியொன்றுமச்கேன்சி நதியில் மூழ்கியது .அதிஸ்டவசமாக வாகன ஓட்டுனர் காப்பாற்றப்பட்டார். இது வரை சுமார் 20 க்கு உட்பட்ட விபத்துக்கள் இந்த வீதியில் நடைபெற்றாலும் எந்த உயிரிழப்பும் இந்தப் பாதையில் நடை பெறாதது இதன்மகிமையாகும்.

Sichuan Tibet High way

ஆதாரம்

சீனாவிலுள்ள இந்த வீதி செங்க்டு ( Chengdu) என்ற இடத்திலிருந்து Tibet (திபெத் )வரை நீள்கிறது. இந்த வீதியில் நடைபெறும் மண் சரிவுகளும் , மலைகளிலிருந்து உருண்டு விழும் கற்களும், வெள்ளப் பெருக்கெடுப்புகளும் சீனாவில் வாகன விபத்துகளின் பெரும் பங்கை வகிக்கின்றது. 2412 கிலோ மீட்டர் நீளமான இந்த வீதி சுமார் 4000-5000 மீட்டர் உயரமான 14 மலைகளையும், பல நதிகளையும், அபாயகரமான காடுகளையும் கடந்து செல்கின்றது. இதில் பயணிப்பவர்கள் மிக அற்புதமான காட்சிகளை ரசிக்கக் கூடியதாயிருக்கும். மொத்த வீதியையும் கடந்து செல்ல சுமார் 15 நாட்கள் செல்லும். பயணிகள் இந்த 15 நாட்களில் பலவிதமான காலநிலையுள்ள பிரதேசங்களைக் கடந்து செல்வார்கள். அவர்கள் கண் முன்னாலே வெப்பநிலை குறைந்து ,இலையுதிர் காலம் வந்து , பனி கொட்டும் கடும் குளிர் பிரதேசமாகிப் போவதைப் பார்ப்பது மிகவும் ஒரு அற்புதமான அனுபவமாக விருக்கும்.

வியக்க வைக்கும் வீதிகள் 1

2010-12-13T07:22:00.000-08:00

வீதிகள் பலவிதம். ஆனாலும் எங்களை வியக்க வைக்கக் கூடிய , உலகிலே மிக நீண்ட சாலைகளிலும் , மிகச் சிக்கலான சந்திகளிலும், மிகவும் அகலங் குறைந்த சந்துக்களிலும், மிக அபாயகரமான வீதிகள் எனப் பெயர் பெற்ற இடங்களிலும், உயிருக்கு உத்தரவாத மில்லாத ,உடம்பில் அதிரீனலின் பாய வைக்கும் வகையில் அமைக்கப் பட்ட சில உலகப் பிரசித்தமான வீதிகளிலும் பயணம் செய்யும் வாய்ப்பு நம்மில் பலருக்கு கிடைத்திருக்காது என்று நம்புகிறேன். அத்தகைய சில விதிகளைப் பற்றி இந்தத் தொடரில் உங்களுடன் பகிர வந்துள்ளேன்.

பான் அமெரிக்கன் ஹை வே
Pan American High Way

இதுவே உலகின் மிக நீண்ட சாலையாகும். வட அமெரிக்காவின் உச்சியிலிருந்து தென்னமெரிக்கா அடிவரை பல தேசங்களை ஊடுருவு

ம் நீளும் இந்தப் பாதை சுமார்

29, 800 மைல்கள் நீண்டது.
இந்த நெடுஞ் சாலை பல காடுகளையும், நதிகளையும், பாலை வனங்களையும் கடந்து கிட்டத் தட்ட 15,000 அடிவரை உயரத்துக்குச் செல்கிறது. இவற்றின் ஒரு சில பகுதிகளில் மட்டுமே உல்லாசப் பயணிகள் பயணிக்கிறார்கள். பல பகுதிகள் நதிப் பெருக்கெடுப்பாலும், மண் சரிவுகளாலும் பாதிக்கப் படக் கூடிய அபாயகரமான பாதையாக விருப்பதால் கால நிலைமையைப் பொறுத்தே இந்த வீதியின் பல பகுதிகளிலும் பயணம் செ

ய்ய முடியும்.

பாராளுமன்ற வீதி

Parliament Street

உலகிலே மிகக் குறைந்த அகலமுள்ள வீதியென கின்னஸ் புத்தகத்தில் இடம் பிடித்துக் கொண்ட இந்த வீதி இங்கிலாந்திலுள்ள எசெட்டர்( Exeter) என்ற நகரில் உள்ளது. இதன் அகலம் 25 அங்குலம் நீளம் 50 மீட்டர் .இந்த வீதி 1300 ஆம் ஆண்டிலிருந்து இருப்பதாகத் தெரிகிறது.

சாவுப் பாதை

Death Road (North Yangas Road)
முன்னர் வட யன்கஸ் ரோடு எனப் பெயர் கொண்ட இந்த வீதி உலகத்தில் மிக அபாயகரமான சாவுப் பாதை எனப் பெயர் பெற்று ''Death Road'' என அ

ழைக்கப் படுகிறது.பல அகோர விபத்துக்களைக் கண்ட வீதியிது. இது பொலிவிய ( Bolivia)என்ற இடத்தில் 1930 ஆம் ஆண்டு சிறைக் கைதிகளைக் கொண்டு அமைக்கப் பட்டது. அந்தக் கைதிகளில் பெரும் பாலார் இந்த வீதி அமைக்கும் போது விபத்தினால் இறந்தார்கள். தொடர்ந்து

அதில் பயணிப்பவர்கள் ஒவ்வொரு வருடமும் சுமார் 200 பேர் இறந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.
சுமார் 70 கிலோ மீட்டர் நீண்ட இந்த வீதி 3600 மீட்டர் உயரம் வரை வளைந்து நெளிந்து ( ஹேர் பின் வளைவுகள்) செல்கிறது.
கரணம் தப்பினால் மரணம் என்று இதைத் தான் சொல்லுவார்களோ !

If you want to see more pictures please check this link.

Guoliang Tunnel Road

குஒலியங் குகை வீதி

இந்த வீதி சீனாவில் உள்ளது . இது அபாயகரமான வீதியானாலும் சாவுப் பாதை போலதல்ல. மலையைத் தோண்டி அதனுள் குகை போல பாதை அமைத்து வெளிச்சத்துக்காக வெவ்வேறு வடிவிலும் அளவிலும் முப்பது ஜன்னல்கள் அமைக்கப் பட்டுள்ளது. இதில் ஆச்சரியமான விடயமென்னவென்றால், 13 கிராம வாசிகள் சேர்ந்து இந்த வீதியை 5 வருடத்தில் கட்டி முடித்திருக்கிறார்கள்.

Spooky Guoliang Tunnel

கணினியும் நாமும்!

2010-11-23T11:19:00.000-08:00

இன்றைய நவீன உலகில் கணினியின் பாவனை எவரும் எதிர் பாராத வகையில் முன்னேறி விட்டது. கணினி உபயோகிக்காதவனை கை நாட்டுக் காரன் போல் பார்க்கத் தொடங்கி விட்டது எங்கள் சமூகம் . நாங்கள் ஆபிசில் வேலை செய்பவர்களானால் தினமும் எட்டு மணி நேரம் சுமார் 270 நாட்கள் கணினி முன்னால் இருக்கிறோம். ஆனாலும் வீடு வந்த பின்னரும் அந்த உறவு போதாதென்று , கேம்ஸ் ,மெயில், ப்ளோக் என்று பல நோக்கங்களின் நிமித்தம் மேலும் சில மணி நேரம் கணினியுடன் இருக்கிறோம். ஒரு நாள் கணினி பழுதடைந்து விட்டால் வாழ்க்கையே போய் விட்டது போல் பதறிப் போகும் நிலைமையில் பலர் இருக்கிறோம். ( அனுபவம் பேசுதுங்கோ!)

Double vision

இப்படியான அதீத கணினிப் பிரயோகம் கண்களைப் பாதிப்பதை கண் வைத்தியர்கள் உறுதிப் படுத்துகிறார்கள். அமெரிக்காவில் செய்த ஒரு ஆய்வில் கணினியில் வேலை

செய்வோரில் 70% ஆனோர் கம்ப்யூட்டர் விஷன் சிண்றோம் ( Computer Vision Syndrome) எனும் ஒரு கண் பார்வைச் சோர்வு நோயால் பாதிக்கப் படுகிறார்கள் என்பது தெரிய வந்துள்ளது.

இந்த நோய் பெரியவர்களை மட்டுமல்லாமல் பிள்ளைகளையும் பெரிதளவில் பாதிக்கிறது. தொடர்ந்து கணினித் திரையை பார்க்கும் போது பிள்ளைகளின் கண்கள் சாதாரண பார்வை வளர்ச்சியை

ப் பெறுவது தடைப் படுகிறது. இவர்கள் ஒரு நாளில் இரண்டு மணி நேரத்துக்கு மேல் கணினியில் இருந்தால் அவர்கள் பார்வை பாதிப்படைய வாய்ப்புள்ளது என்று கண்டுள்ளார்கள்.

இப்படி கண் சோர்வினால் பாதிப்படைந்தவர்கள் , தலையிடியினாலும், கண் அரிப்பு, கண்ணிலிருந்து நீர் வடிதல், வரண்ட கண்கள், கண் சோர்வு, இரட்டைப் பார்வை, மங்கலான பார்வை, தோள் ப

ட்டை நோவு என்று பல அறிகுறிகளினால் அவஸ்தைப் படுகிறார்கள்.

மேலுள்ள அறிகுறிகளைக் கொண்ட , பல மணி நேரம் வேலை செய்வதினால் பெரிதும் பாதிக்கப்படுபவர்கள் கண் சோதனை செய்தபின்னர் இதற்காக விசேடமாக தயாரிக்கப் படும் கண்ணாடிகளை அணிய வேண்டியிருக்கும்.

இன்றைய சமுதாயத்தை எதிர் கொள்ளும் ஒரு பாரிய மருத்துவப் பிரச்சனைகளில் இதுவும் முக்கியமானதாகும்.

இந்தியாவிலும் இதற்கு இப்போ சிகிச்சை உண்டு. எனக்குக் கிடைத்த ஒரு லிங்கை இங்கே இணைத்துள்ளேன்.

இப்படி கண்கள் பாதிக்கப் படாமல் தடுக்கச் செய்யக் கூடிய வழிகளைப் பார்ப்போம்.

* சரியான அளவில் ஒளியுள்ள இடத்தில் கணினி பாவிக்க வேண்டும். பிரகாசமான சூரிய ஒளியும் , இயற்கை ஒளியும் கண்களைச் சோர்வடைய வைக்கும்

* அடிக்கடி கணினியிடம் இருந்து எழுந்து இடைவேளை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். அதுமட்டுமல்லாமல் வேலை செய்யும் போதும் அடிக்கடி கண்களால் வெளியே பசுமையான காட்சிகளைப் பார்த்து கண்களைக் குளிர்மைப் படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

* கண் யோகாசனம் செய்யப் பழகிக் கொள்ள வேண்டும், ஒவ்வொரு 30 நிமிடத்துக்கு ஒரு முறை மிகத் தூரத்திலுள்ள ஒரு பொருளை 5 -10 sec கூர்ந்தது பார்க்க வேண்டும் ( focus )

* கணினியில் வேலை செய்யும் போது நாம் இயற்கையாக கண் மூடித் திறப்பது ( blink ) தானாகக் குறைந்து விடுகிறது. கண் blink பண்ணும் போது கண்கள் வறண்டு போகாமலும் , கண் அரிப்பு வராமலும் இருக்கிறது. வலிந்து நாமாக blink பண்ணும் வழக்கத்தை உண்டாக்க வேண்டும். ( உங்களுக்கு வேறு ஏதாவது ஐடியா தோன்றினாலும் அதுவும் நன்மைக்கே )

(Blink every time you hit ' enter' key or click the mouse)

* மேலேயுள்ள படத்தில் காட்டியபடி உங்கள் இருக்கையின் உயரத்தையும் கணினித் திரைக்கும் கண்களுக்கும் இடையில் உள்ள தூரத்தையும் சரியாக வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

மேலும் விபரங்களுக்கு இந்த லிங்கைப் பாருங்கள்

http://www.acuvue.co.in/acuvue-life/health-file/eye-care-in-daily-life/beat-computer-vision-syndrome.html

இணையத்தில் நான் கண்ட அசாதாரணக் கட்டிடங்கள்

2010-11-09T06:14:00.000-08:00

Wonderworks-Upside down Museum

Orlando/Florida

Pickle Barrel House

(Grand Marais/Michigan/United States)

Habitat 67

( Montreal/ Canada)

House on the bridge

Vernon/ France

Hospital bedpan shaped house

In the Alps

Mammy's Cupboard

(Natchez/United States)

Stone House

Portugal

தமிழ் பெயர்களும் அவற்றின் அர்த்தங்களும்!

2010-10-12T04:04:00.000-07:00

தமிழுக்கு அமுது என்ற பெயர். அந்த தமிழில் தங்கள் தொழிலை சுட்டி காட்ட இதுவே நல்ல தருணம்

Doctor -- வைத்யநாதன்
Dentist -- பல்லவன்
Lawyer -- கேசவன்
North Indian Lawyer -- பஞ்சாபகேசன்
Financier -- தனசேகரன்
Cardiologist -- இருதயராஜ்
Paediatrician -- குழந்தைசாமி
Psychiatrist -- மனோகரன்
Marriage Counsellor -- கல்யாணசுந்தரம்
Ophthalmologist --கண்ணாயிரம்
ENT Specialist -- நீலகண்டன்
Nutritionist -- ஆரோஞசாமி
Hypnotist -- சொக்கலிங்கம்
Mentalist -- புத்திசிகாமணி
Exorcist -- மாத்ருபூதம்
Magician -- மாயாண்டி
Builder -- செங்கல்வராயன்
Painter -- சிற்றகுப்டன்
Meteorologist -- கார்மேகம்
Agriculturist -- பச்சையப்பன்
Horticulturist -- புஷ்பவனம்
Landscaper -- பூமிநாதன்
Barber -- கொண்டியாப்பன்
Beggar -- பிச்சை
Bartender--மதுசுதன்
Alcoholic -- கள்ளபிரான்
writer -- நாவலன்
Makeup Man -- சிங்காரம்
Milk Man -- பால் ராஜ்
Dairy Farmer -- பசுபதி
Dog Groomer -- நாயகன்
Snake Charmer --நாகமுர்த்தி
Mountain Climber -- ஏழுமலை
Javelin Thrower -- வேலாயுதம்
Polevaulter -- தாண்டவராயன்
Weight Lifter -- பலரமன்சுமோ
Wrestler -- குண்டு ராவ்
Karate Expert -- கைலாசம்
Kick Boxer -- எதிராஜ்
Batsman -- தண்டியாப்பன்
Bowler -- பாலாஜி
Spin Bowler -- திருப்தி
Female Spin Bowler -- திருப்புற சுந்தரி
Driver -- சாரதி
Attentive Driver -- பார்த்தசாரதி

------------ --------- --------

.

இனியதொரு பயணம் - 5

2010-10-03T06:34:00.001-07:00

(என் பயணக் கதையைச் சற்றுத் தாமதமாகத் தொடர்வதற்கு மன்னிக்கவும். ஆவலுடன் தொடரும் நண்பர்கள் அனைவருக்கும் என் அன்பும் நன்றியும்.)

அடுத்த நாள் இனிதே விடிந்தது. அன்று சலிமா( Sliema) என்ற நகரத்தை சுற்றிவருவதும் , அங்கே பிரசித்தமான கடைகளில் நினைவுச் சின்னங்களை வாங்குவதும் எங்கள் திட்டமாக இருந்தது. கவனித்தீர்களா ? இங்குள்ள நகரங்கள் எல்லாமே சலிமா .புஜிபா, வலேட்டா என்று இஸ்லாமிய பெயர்களைக் கொண்டிருக்கின்றன. மிக ஆரம்ப காலங்களில் இந்த நாடு முற்று முழுதாக இஸ்லாமிய நாடாக இருந்ததுதான் இதற்குக் காரணமாம். இப்போ கிட்டத்தட்ட 100 வீதமும் கத்தோலிக்க நாடாக மாறி இருந்தாலும் அதன் சரித்திரம் அங்குள்ள நகரத்தின் பெயர்களில் ஒட்டிக் கொண்டு இருப்பதைக் காணக் கூடியதாக விருந்தது. சலிமா அதிகமாக மக்கள் வாழும் ஒரு பச்சைப் பசேலென்ற ஒரு இடமென்றும் , அங்கே பிரசித்தமான கைவேலைப் பாடுள்ள கம்பளி உடுப்புகளும், lace வகைகளும் மலிவாகக் கிடைக்குமென்றும் அறிந்தோம். அதுமட்டுமல்லாமல் அந்த நகரம் பல வகையான உணவகங்களால் நிறைந்திருந்தது. அன்று டாக்ஸி ஒன்றில் கடற் கரையருகில் வந்திறங்கினோம். இது ஒரு அழகான இயற்கைக் குடாவாக இருந்தது . கடற்கரை நீண்டு கிடைந்தது. அதற்கு எதிராகவிருந்த தெரு முழுவதும் உணவகங்களும் , மேல் மாடிகளில் ஹோட்டல்களும் அமைந்திருந்தது. மேசைகள் வெட்ட வெளியில் போடப் பட்டு காற்று வாங்கிய படியே உணவுண்டார்கள். தெருக்கள் ஈச்ச மரங்களால் அலங்கரிக்கப் பட்டிருந்தன. அங்கே நான் கண்ட காட்சிகள் சிலவற்றை படங்களில் பாருங்கள்.

கடற்கரையை எதிர் நோக்கியுள்ள தெரு இது.

இங்கே கடலில் நீச்சலடித்தவர்களின் எண்ணிக்கை குறைவாகவே இருந்தது. காரணம் இந்தப் பகுதியில் கடலின் ஆழம் அதிகமாக இருப்பதே. ஆனால் பலவிதமான நீர் விளையாடுக்களும் இங்கே பிரசித்தமானது. பாறைகளிலிருந்து குதித்து diving செய்து கொண்டிருந்தார்கள்.

இந்தக் குடாவின் மற்ற முனை தலை நகரான வலேட்டா என்பதால், இந்தத் துறையில் இருந்த கப்பல்கள் வலேட்டாவுக்குப் பயணித்தன. பல வடிவங்களில் அழகாகப் பயணித்த படகுகளைப் பார்வையிட்ட படி கடற்கரையைச் சுற்றி வந்தோம். இங்கிருந்து வலேட்டா கப்பலில் பயணித்தால் 0.5 கிலோ மீட்டர் என்றும் பஸ்சில் பயணித்தால் 5 kilometer என்றும் அறிந்தோம். அதனால் கப்பலில் ஒருமுறை வலேட்டா துறைமுகத்துக்குச் சென்று வர முடிபு செய்தோம் . நாங்கள் பயணித்த படகை கீழே படமாக்கியுள்ளேன்.

வலேட்டாவின் முழு அழகையும் கப்பலில் போனபோதுதான் அறிந்து கொள்ள முடிந்தது. அங்குள்ள கோட்டைகளின் அழகு சலிமா பக்கத்திலிருந்த போது ரசிக்கக் கூடியதாக விருந்தது.

நாங்கள் வாங்கிய கப்பல் சீட்டில் அன்று முழுவதும் நாங்கள் பல முறை வலேட்டா போய் வரலாமென்று தெரிந்தது. அதனால் இன்னொரு கப்பலில் சலிமா திரும்பி வந்ததும், வாங்க வேண்டிய பொருட்களையும், நண்பர்களும் பரிசுகளையும் தேடி வாங்கிக் கொண்டோம். அடுத்த படியாக பலரும் சிலாகித்த உணவகத்தைத் தேடித் பிடித்தோம். இது ஒரு மொல்டிஸ் உணவகம். இங்கே வரட்டிக் காச்சிய முயல் தான் தேசிய உணவென்று அறிந்தோம். முயல் என்று நினைத்த போது மனதில் ஒரு தயக்கமாக இருந்தாலும் , பார்க்க சுவையாக இருக்குமென்று தோன்றியதால் முதன் முதலாஅதனை சுவை பார்த்தோம். மிக நன்றாகவே இருந்தது. மதிய உணவின் பின் வலேட்டாவில் நாங்கள் பாக்கத் தவறிய சில இடங்களைப் பார்க்கும் எண்ணத்துடன் படகில் திரும்பவும் வலேட்டா வந்தடைந்தோம்.

எங்கள் அனைவரது பாரத்தையும் சுமந்து வலேட்டாவைச் சுற்றிய அந்த குதிரையை கீழே பாருங்கள்.

வலேட்டாவிலுள்ள கோட்டை.

மொல்டாவின் சுதந்திரத்தை நினைவு கூ ர்ந்து எலிசபெத் ராணியினால் 1992 ஆம் ஆண்டு இந்த நினைவுச் சின்னம் திறந்து வைக்கப் பட்டது. அங்குள்ள மிக வேலைப் பாடுள்ள தேவாலயத்தை தரிசிக்க முடிந்தது. ஆனால் போட்டோ எடுக்க அனுமதி கிடைக்காததால் அதன் அழகை உங்களுக்குக் காட்ட முடியவில்லை என்ற கவலை. தேவாலயத்துக்குள் போகும் போது வாசலில் அவர்கள் தரும் துணியினால் எங்களை முற்றாக மூடிய வண்ணம் உள்ளே செல்லச் சொன்னார்கள். உள்ளே நுற்றுக்கு மேலாக மக்கள் இருந்தாலும் அங்கே நிலவிய நிசப்தம் ஆச்சரியப் பட வைத்தது.

அடுத்த நாள் நாங்கள் Gozo செல்லதிட்டமிட்டிருந்ததால் அதற்கான ஏற்பாடுகளை செய்வதற்காக பிரயாண agent யை அணுகினோம். அங்கே ஒரு பிருத்தானியப் பெண்மணியைச் சந்தித்தோம். அவர் மூலம் இங்கிலாந்திலிருந்து உல்லாசப் பயணம் சம்பந்தமான படிப்புக் காக பலர் மோல்டா வருவதையும், வந்தவர்கள் பலர் திரும்பிப் போக மனமில்லாமல் இங்கேயே தங்கி விடுவதையும் அறிந்தோம். அவர்களில் அந்தப் பெண்ணும் ஒருவர்.

(தொடரும்)

வளர்த்த செடி காட்டிக் கொடுத்த கொலைகாரன்

2010-09-24T04:19:00.000-07:00

தாவரங்களுக்கு எங்களைப் போல் நரம்புகளோ மூளையோ இல்லாவிட்டாலும் அவற்றினால் உணர்ச்சிகளைப் புரிந்து கொள்ள முடியும் என்பதை 1960 ஆம் ஆண்டிலிருந்து பல ஆராச்சியாளர்கள் உறுதிப்படுத்த முனைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இவர்களில் Cleve Backster என்பவர் மிக முக்கியமானவர். இவர் கைதிகளிடமிருந்து உண்மையை வாங்க உபயோகிக்கும் ''பொலிகிறாப் '' என்ற உப கரணத்துடன் சில பரிசோதனைகள் செய்து கொண்டிருந்த போது எதிர்பாராத விதமாக அவர் அறையில் இருந்த செடி தனது எண்ணங்களைப் புரிந்து கொண்டதை ( psychic )அவதானித்தார். இந்த '' யூறேகா '' அவதானிப்பை பல உயிரியல் விஞ்ஞானிகள் ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்துவிட்டார்கள். ஆனாலும் அவரது இந்த ஆராய்ச்சியை பலர் நம்பி தாவரங்களின் இந்த அபூர்வ சக்தி பற்றி மேலும் பல பரிசோதனைகளைச் செய்தார்கள் . அவர்களில் இந்தியா விஞ்ஞானியான ஜெகதீஸ் சந்திரபோஸ் என்பவரும் ஒருவர். இவர்களின் ஆராய்ச்சி எதுவுமே உயிரியல் ரீதியில் அங்கீகாரம் பெறவில்லை என்றாலும் இந்தக் கொள்கையை ஆதரிக்கும் பல விஞ்ஞானிகள் இருக்கிறார்கள். Backster இதனை முதன் முதலாக அவதானித்ததால் இப்படி தாவரங்களின் உணர்ச்சியை பொலிகிராப் மூலம் அளவிடும் முறையை '' Backster effect'' என்கிறார்கள்.

இங்கிலாந்து நகரத்திலுள்ள யாக்றெபர் என்ற இடத்தில் ஒரு மிக வயதான பெண்மணி தனியாக வசித்து வந்தார். உறவுகள் என்று எவரும் இல்லாத அவர் பல செடிகளை வீடு முழுவதும் வளர்த்து வந்தார். அவரது ஏராளமான சொத்துக்களை அவகரிப்பதர்க்காக இவர் படு கோரமான முறையில் கொலை செய்யப் பட்டார். போலிஸ் சந்தேகத்தில் 12 பேரைக் கைது செய்தாலும் போதிய சாட்சியங்கள் இல்லாததால் அவர்களில் குற்றவாளி யாரென்பதை உறுதிப் படுத்த முடியவில்லை. அப்போது அந்த வழக்குக்குப் பொறுப்பான இன்ஸ்பெக்டர் டெஸ்மொன்ட் என்பவர் இந்த '' பொலிகிராப் '' சோதனையை கொலை நடைபெற்ற அறையிலிருந்த செடியில் செய்வதென முடிவெடுத்தார்.

அந்தச் செடியில் உபகரணம் பொருத்தப் பட்டதும் , ஒருவர் ஒருவராக சந்தேக நபர்கள் அந்த அறைக்குள் கொண்டு வரப் பட்டார்கள். ஒரே ஒரு நபர் வந்த போது உபகரணம் கொடுத்த பொலி கிராப் பதிவுகள் பெரும் மாற்றத்தைக் காட்டியது. அவரைக் கைது செய்த போது கொலைகாரன் குற்றத்தை ஒப்புக் கொண்டார்.
இதுவே பக்ஸ்டர் க்குக் கிடைத்த பெரு வெற்றி என்று தோன்றுகிறது.

*** பச்க்சட்டர் செய்த பல ஆராச்சிகளை நான் மிக ஆவலுடன் படித்திருக்கிறேன்.என்னைப் போல் விரும்பிப் படிக்க நினைக்கும் நண்பர்களுக்காக இங்கே சில லிங்க் தந்திருக்கிறேன். உங்கள் கருத்துகளைத் தாருங்களேன்.
An Interview with Cleve Backster.

Sensing plants-Backster Effect

.

ஆண்களை விட பெண்கள் ஏன் அதிக காலம் உயிர் வாழ்கிறார்கள் ?

2010-09-14T06:26:00.001-07:00

இங்கே நான் தொகுத் துள்ள படங்களைப் பாருங்கள்.பெண்கள் இப்படிச் செய்வதைக் கண்டதுண்டா?பெண்கள் ஒன்றும் அதிக காலம் வாழவில்லை. ஆண்கள் தான் விரைந்து இறப்பைத் தேடிக் கொள்கிறார்கள் என்பது புரியும்.

.

"Why do men die before their wives? - Because they WANT TO!"

மேலும் இந்தத் தலைப்பில் படிக்க கழுகுக்காக நான் எழுதிய கட்டுரையைஇங்கே படியுங்கள்.

இனியதொரு பயணம்-- 4

2010-08-31T15:21:00.001-07:00

அன்று முழுவதும் தலை நகரின் பல வீதிகளைக் கால் நடையில் சுற்றிப் பார்த்ததில் எல்லோரும் நன்றாகக் களைத்து விட்டோம். அதனால் இத்துடன் போதும் என்று பல இடங்களைப் பார்க்காமலே திரும்பியதில் மிகவும் கவலை.
அடுத்த நாள் காலை நாங்கள் மோல்டாவுக்கும் கோசொவிர்க்கும் இடையில் இருக்கும் சிறிய கொமினோ தீவுக்குப் படகில் பயணம் செய்யத் தீர்மானித்திருந்தோம். அந்தத் தீவின் மொத்தப் பரப்பு 1. 35 சதுர மைல்கல் தான். அங்குள்ள நிரந்தர வாசிகள் நான்கு பேர் தானாம் . ஒரு போலிஸ் காரரும் , ஒரு பாதிரியாரும் தங்கள் சேவையை வழங்குவதற்காக உல்லாசப் பயணிகள் வரும் அந்த ஆறு மாதங்களில் மட்டும், கோசோ தீவிலிருந்து தினம் பயணிக்கிறார்களாம். அங்குள்ள ப்ளு லகுன் (Blue Lagoon) என்னும் கடற்கரை மிகவும் பிரசித்தமானது. பல குடாக்களிளிருந்து கொமிநோவிற்கு படகுகள் செல்கின்றன. எங்கள் ஹோட்டல் மேனேஜர் , அங்கே கூட்டம் சேர்வதற்கு முன்னர் போய் சேர்வதற்கு ஒரு டிப்ஸ் தந்தார். உல்லாசப்

பயணிகள் சுமார் 100 பேரை ஏற்றக் கூடிய பெரிய கப்பல்களில் பயணிப்பதாகவும்,அவை குறித்த நேரத்தில் மட்டும் புறப்படும் என்றும் ,அதனால் அதற்கு முன்பாக சிறிய நீர் படகுகளில் ( வாட்டர் டாக்ஸி ) சென்றால் வசதியாக இடம் பிடிக்கலாம் என்றும் சொன்னார். அதிலிருந்து அங்கே உல்லாசப் பயணிகள் குவியப் போகிறார்கள் என்பதை ஊகித்துக் கொண்டோம்.

அவரது அறிவுரை வீண் போகவில்லை. நாங்கள் அங்கே சேர்ந்தபோது ஒரு சிலரே அங்கிருந்தார்கள். சுமார் இருபது நிமிடப் பயணம் தான். அங்கிருந்து கோசோ கரையையும் பார்க்க முடிந்தது. கடற்கரை தெரியாத படி சாய்வு நாற்காலியைப் பரப்பி விட்டிருந்தார்கள். ஒரு ஆசனத்துக்கு பத்து ஈரோ என்றபடி அறவிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். அருகிலிருந்த ஒரு மலை உச்சியில் ஒருவர் கடை போட்டிருந்தார். சுடச் சுட உணவு தயாரித்துக் கொண்டிருந்தார். இந்தப் பணத்தில் தான் அவர்கள் அந்தத் தீவில் வருடம் முழுக்க இருக்கிறார்கள் என்று அறிந்து கொண்டோம். கீழே வரும் படங்கள் உங்களை அங்கே நேரை அழைத்துச் செல்லும் என்று நினைக்கிறேன்.

காலை பத்து மணியளவில் ,கடற்கரை நிறைந்து விட்டது என்று சொல்லலாம்.எல்லா ஆசனங்களும் போய் பலர் கொதிக்கும் பாறைகளில் தங்கள் உடையைப் போட்டு அதன் மேல் படுத்திருந்தார்கள். கடலை ஒட்டி இருந்த பாறைத் தொடர்களும் அவை இயற்கையாகவே அமைத்துத் தந்த குடாக்களும்,நீல நிற நீரும், பொன்னிற நுண்ணிய மணலும் தாங்கள் தான் இந்தப் பிரதேசத்தின் பிரசித்தத்துக்குக் காரணம் என்று ஒன்றுடன் ஒன்று மோதிக் கொண்டிருந்தன.

நேரம் போனது தெரியாமல் போனது. அவர்கள் தாயரித்த உணவும் அற்புதம். நான்கு மணிபோல் தீவைச் சுற்றிக் காண்பித்து பின்னர் எங்களை மொல்டாவுக்குக் கொண்டு செல்லும் ஒரு வாட்டர் டாக்சியில் ஏறினோம். அது விரைந்து போனபோது தெளித்த நீர் எங்களை நனைத்தது. கடலின் நடுவில் ஆங்காங்கே தெரியும் பாறைகளும், அவற்றில் காணப் படும் குகைகளும் ஏராளம். ஒவ்வொரு குகை முன்னும் படகுகளை சில நிமிடம் நிறுத்தி படமெடுக்க உதவினார்கள்.

மேலுள்ள குகை வழியாக படகைச் செலுத்தி மெய் சிலிர்க்க வைத்தார்கள்.

நான் எழுதியதை விட படங்கள் உங்களுக்கு கதை சொல்லியிருக்கும் என்று நம்புகிறேன். உண்மையைச் சொன்னால் என் வாழ்வில் இந்த அனுபவத்தை மறக்க முடியாது.

(தொடரும் )

இனியதொரு பயணம் 3

2010-08-25T06:57:00.000-07:00

அந்த உணவகத்தில் வேலை செய்தவர்கள் சரளமாக ஆங்கிலம் கதைத்தார்கள்.அவர்கள் மட்டுமல்ல , எங்களை எதிர் கொண்ட அனைவருமே ஆங்கிலத்தில் உரையாடியதைக் காண வியப்பாகவே இருந்தது. மொல்தீஸ் பாசை கேட்பதற்கு எப்படியிருக்கும் என அறியும் ஆவல் எங்களிடம் மேலோங்கியிருந்தது. அவர்கள் உணவில் மீனும் ,அதற்கு சுவை சேர்க்கும் விதம் விதமான கூட்டுக்களும் பிரசித்தமானவை. அது தவிர ,அவர்கள் மெனுவில் பல இத்தாலிய, ஆங்கில உணவுகளின் கலவை இருந்தது. பரிமாறியவர்கள் ,நட்புடன் நாங்கள் எந்த நாட்டிலிருந்து வந்தோம் என்று விசாரித்தார்கள். அவர்கள் நாட்டுக்கு எந்த உணவு வகைகளும் இறக்குமதி செய்யப் படுவதில்லை யென்றும் , தங்கள் நாட்டில் பெரும் பகுதி வரண்ட பூமி யென்றாலும் உணவுற்பத்தியில் தாங்கள் தன்னிறைவு கொண்டிருப்பதாகப் பெருமையுடன் சொன்னார்கள். அங்கே இயற்கை உரம் மட்டும் தான் விவசாயத்தில் பாவிக்கப் படுவதாகவும் , கிருமி நாசினிகள் மிக அருமையாகத் தான் பாவிக்கப் படுவதாகவும் , பெரும் பாலான உல்லாசப் பயணிகள் இந்த ஒர்கனிக் (organic)
உணவுகளை உண்பதற்காகவே அடிக்கடி வருவதாகவும் சொன்னார்கள்.இந்த விடயம் எங்களுக்குப் புதிய தகவலாக இருந்தது. அவர்கள் உணவும் , உபசரிப்பும் மனத்தைக் கவர்ந்தது.
சாவகாசமாக வெளியே வந்து வாடகை வண்டியொன்றை அழைக்கலாமென்று பார்த்தபோது , நாங்கள் வந்த பாதைகள் எல்லாம் அடைக்கப் பட்டு வாகனங்கள் தடைப் படுத்தப் பட்டது தெரிந்தது. விசாரித்த போது , அருகேயுள்ள தேவாலயப் பெருநாள் என்றும் , அதற்காக இரவு பத்து மணிக்கு வான வேடிக்கை நடக்கப் போவதாகவும் , அதைப் பார்க்க மக்கள் திரண்டு வருவதால் , பாதுகாப்புக்காக இந்த நடவடிக்கை என்றும் அறிந்தோம். சரியான தருணத்தில் , சரியான இடத்தில் வந்திருக்கிறோம் என்று மகிழ்ந்தோம். திரள் திரளாக நடந்து கொண்டிருந்த கூட்டத்தை நாங்களும் தொடர்ந்தோம். சுமார் 40 நிமிடங்கள் நடந்து விட்டோம் என்பதை கடிகாரத்தைப் பார்த்துத் தான் தெரிந்து கொண்டோம். அந்த இரவில் வீசிய இதமான கடற்காற்று ,நேரத்தை மறக்க வைத்து களைப்பை விரட்டியடித்தது. சற்றுத் தொலைவில் கடற்கரை யோரமாய் இருந்த ஆசனத்தில் எல்லோரும் இடம் பிடித்து வாண வேடிக்கையை இரசித்தோம். அப்போது எமக்கருகில் இருந்த ஒரு வயதான தம்பதிகள் , இங்கே ஒவ்வொரு வாரமும் தேவாலயப் பெருநாள் என்றும் ஒவ்வொரு சனிக் கிழமையும் வாண வேடிக்கை நடக்குமென்றும் விளக்கம் தந்தார்கள். மோல்டாவில் 95 வீதமானவர்கள் கத்தோலிக்கர் என்பதையும் அது ஒரு பரிசுத்த நாடென்றும் கூகிளில் படித்திருந்ததால் ,இந்தத் தகவல் எங்களுக்கு ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்தவில்லை .அதிகாலை ஒரு மணிக்குத் தான் எங்கள் இடத்துக்குத் திரும்பினோம். அப்படியிருந்தும் காலை எட்டு மணிக்கே அனைவரும் தயாராகி விட்டோம்.
மொல்டாவின் தலை நகரான வலேட்டா வைச் சுற்றிப் பார்ப்பது தான் அன்றைய எங்கள் திட்டமாகவிருந்தது. தலை நகரில் பல வீதிகள் படிகளாக அமைக்கப் பட்டு கால் நடையாக மட்டும் செல்லக் கூடிய வகையில் அமைக்கப் பட்டிருந்ததாலும், ஒரு முறை மோல்டா பஸ்ஸில் பயணிக்கும் ஆவலுடனும் பஸ் தரிப்பை அடைந்தோம். அங்கே தனியார் பஸ் வண்டிகள் தான். அவர்கள் நினைத்த நேரத்துக்கு பஸ் ஓட்டினார்கள் .அவர்கள் குடும்பமே பஸ்ஸில் இருந்தது.மலைகளைச் சுற்றிச் சுற்றி பயங்கர வேகத்தில் பஸ் ஒட்டிக் கொண்டு ,அதே சமயம் பின்னால் இருக்கும் பிள்ளைகளுடன் கதைத்துக் கொண்டிருந்தார் அந்த ஓட்டுனர். கிட்டத் தட்ட ரோலர் கோஸ்டரில் ஏறியது போல் ஒரு பிரமை எனக்கு. மோல்டா வந்தது தப்பா அல்லது இந்த பஸ்ஸில் ஏறியது தப்பா என்று தெரியாமல் மனதுக்குள் 'கடவுளே காப்பாத்து' என்று மன்றாடிக் கொண்டோம்.
வலேட்டா பஸ் தரிப்பில் வந்து இறங்கிய போது அதன் முன்னே இருந்த ஒரு பாரிய வாட்டர் பௌண்டன் எங்களை கவர்ந்திழுத்தது.அதை இங்கே பாருங்கள் .

அந்த நாட்டின் சரித்திரத்தை அங்கே காணக் கூடியதாகவிருந்தது. மத்திய தரக் கடலில் அதன் இருப்பிடத்தின் காரணத்தால் பல் வேறு நாடுகளால் மாறி மாறிக் கைப் பற்றப் பட்டதன் காரணத்தால் ஒவ்வொரு ஆட்சியிலும் கட்டப் பட்ட கோட்டைகளும், அரச மாழிகைகளும் , கல் வெட்டுக்களும், அரண்களும் ,நீண்ட வியக்க வைக்கும் கைவண்ணத்தால் கட்டப் பட்ட கட்டிடங்களை கொண்ட வீதிகளும், அதன் அழகை விபரிக்க முடியாத வகையில் அமைந்திருந்தன.
அங்கே பிரசித்தமான குதிரை வண்டிகள் கோட்டைகளைச் சுற்றி ஓடிக் கொண்டிருந்தன. அவற்றில் ஒன்றில் நாங்கள் பயணித்த போது எடுத்த சில படங்களை இங்கே சேர்த்திருக்கிறேன்.

கடைசியாக ஆங்கிலேயர் அந்த நாட்டை ஆண்டிருக்கிறார்கள். அவர்களிடமிருந்து 1964 ஆம் ஆண்டு சுதந்திரம் பெற்றுள்ளார்கள்.அதன் நினைவாக கட்டப் பட்ட நினைவுச் சின்னத்தை உங்களுக்காகக் கையில் தூக்கி வந்திருக்கிறேன் பாருங்கள்..

தொடரும் )

.

இனியதொரு பயணம்- 2

2010-08-17T04:22:00.000-07:00

எங்களை அந்த ஹோட்டலில் இறக்கி உள்ளே அழைத்துச் சென்று அறிமுகம் செய்து விட்டு டேவிட் எங்களிடமிருந்து விடை பெற்றார். அந்த 40 நிமிட நேரத்தில் மனிதர் பல வருடங்கள் பழகியவர் போல் மனதில் ஒட்டிக் கொண்டார். எங்களை அழைத்துச் செல்ல ஒருவர் வருவாரென்றும் , அதுவரை சில நிமிடங்கள் வரவேற்பறையில் இருக்கும் படியும் கேட்டுக் கொண்டார்கள். இரண்டே நிமிடங்களில் குளிர் பானம் பரிமாறினார்கள். அந்த ஒரு சில நிமிடங்களும் கூடப் பொறுக்க முடியாமல் பல்கணி வழியாகத் தெரிந்த கண் கொள்ளாக் கடற் கரைக் காட்சியைக் கண்டு களித்தோம் .

பொன்னிற மணலும், ஆழமற்ற தெளிந்த நீரும் அங்கே பலரை பல விதத்தில் ஆனந்தப் படுத்திக் கொண்டிருந்தது. Golden Bay ( கோல்டன் பே ) என்று சரியாகத்தான் பெயர் வைத்துள்ளார்கள் என்று நினைத்துக் கொண்டேன். எங்கள் குடும்பத்துக்காக இரண்டு அறைகள் அருகருகே ஒதுக்கப் பட்டிருந்தன. விசாலமான , நவீன அலங்காரத்துடன் இருந்த அந்த அறைகளும், விசேடமாக , மெய் மறக்க வைத்த வெளிப் புறக் காட்சிகளும், நாங்கள் அங்கே வரத் தீர்மானித்தது எங்கள் அதிஸ்டம் எனச் சொல்லாமல் சொல்லிக் கொண்டிருந்தன. நான் பொய் சொல்லவில்லை என்பதை ஊர்ஜிதம் பண்ண அந்தக் காட்சிகளை உங்கள் பார்வைக்கு விருந்தாக்கி யிருக்கிறேன்

கடற் கரைக்கு சுமார் 20 அடி உயரத்தில் அமைக்கப் பட்டிருந்த பல செயற்கை நீச்சல் குளங்கள் ( swimming pools ) அதைச்சுற்றி அந்த அழகை ரசிக்கும் மனிதர் கூட்டமும் ஈ மொய்த் ததுபோல் காட்சி தந்தன.

அன்று முழுவதும் எங்கள் பொழுதும் அங்கே இனிதாகக் கரைந்தது. கடலில் விழுவதும் , பின்னர் நீச்சல் குளத்தில் விழுவதுமாக மாறி மாறி தண்ணீரில் விழுந்து கொண்டிருந்தோம். அலுக்கவே இல்லை.

இரவுணவுக்காக டேவிட் விமர்சித்த புஜ்ஜிபாவில் உள்ள உணவகத்துக்கு சென்றோம். அப்போது சுமார் இரவு 7 மணி இருக்கும். அப்போதும் கடற் கரையில் கும்பலாக மனிதர் கூட்டம் . அங்கே சில நிமிடங்கள் இளைப்பாறி அந்த சூரிய அஸ்தமனத்தை ரசித்த பின்னர் உணவருந்தினோம்

(தொடரும் )

இனியதொரு பயணம் - 1

2010-08-10T00:57:00.000-07:00

இந்த வருட நீண்டகோடை விடுமுறைக்கு எங்கு போகலாம என்றுசிந்தித்துக் கொண்டுஇருந்தபோது என் தங்கைஅனுப்பிய ,'' maltese Islands '' தீவுக்கூட்டமொன்றைப் பற்றியஉல்லாசப் பயணவிபரங்கள அடங்கிய ஒருலிங்க் கவனத்தை ஈர்த்தது.ஆர்வத்துடன் அந்த நாட்டின்விபரங்களைஇணையத்தில் படித்ததும்நிச்சயம் அங்கேபோவதென ஏகமனதாக முடிவெடுத்தும் விட்டோம்.இலங்கை என்னும் தீவில் பிறந்ததாலோ என்னவோ தீவுகளுக்குப் பயணிப்பதில்எனக்கு ஆர்வம் அதிகம்..

சுமார் மூன்றுமாதங்களின் முன்பாகவே எங்கள் பயணச் சீட்டும் , தங்குவதற்கான

ஹோட்டல் வசதிகளும் உறுதி செய்யப் பட்டு விட்டதனால் அந்த தீவுக் கூட்டம்

பற்றி கூகுளில் ஆர்வத்துடன் பலவிடயங்கள்சேகரித்தோம்.நாங்கள் சேகரித்த

சுவாரசியமான விடயங்கள் இவைதான். இந்தத் தீவுக்கூட்டங்கள் மோல்டா ,

கோசோ, கொமினோ என்ற மூன்று தீவுகளைக்கொண்டுள்ளது. இவற்றுள் மோல்டா சற்றுப் பெரியது. ஐரோப்பாவில்இத்தாலியின் கீளேயுள்ள சிசிலி தீவுக்கு 90 கிலோ மீட்டர் கிழக்காக மோல்டாஅமைந்துள்ளது. இந்த மூன்று தீவுகளின் மொத்த சனத் தொகை 500 ,000 க்கும்குறைவாகும். ஒரு தீவிலிருந்து மற்றைய தீவுகளுக்கு 20 நிமிடத்தில் படகுகளில்(ferry ) செல்லலாம். இந்தத் தீவுகள் சுற்றிவர அழகான மணல் கடற் கரைகளால்அலங்கரிக்கப் பட்டுள்ளன. இத்தனை தகவல்களுமே எனக்குப் போதுமானதாகவிருந்தது. ஆனாலும் என் பெண்கள் அங்கே பார்க்க வேண்டிய பிரசித்த மானஇடங்களைப் பட்டியல் போட்டு, எதையும் தவற விடுவதில்லை என்று நேரஅட்டவணை போட்டுவிட்டார்கள்.

திட்டமிட்ட படி இந்த வருடம் ஜூலை மாதம் .எங்கள் பயணம் தொடங்கியது.அதிகாலை ஆறு மணிக்கு லண்டனிலிருந்து எங்கள் விமானம் பறந்தது. மூன்று மணி நேரப் பயணம். காலை நேரத்தில் அந்தத் தீவுகளை விமானத்திலிருந்து பார்த்த பொழுதே அதன் அழகு மெய் மறக்க வைத்தது. நாங்கள் மோல்டா விமான நிலையத்திலிருந்து வெளியே வந்த போது ஹோட்டல் மூலம் ஒழுங்கு செய்யப் பட்ட வாகனம்

எங்களுக்காகக் காத்திருந்தது. லண்டன் கால நிலைக்கு நாங்கள் பழகி விட்டிருந்ததால் அன்றைய 30 டிகிரி வெப்பநிலை சற்றுப் பய முறுத்தியது. ஆனாலும் எங்களை எதிர் கொண்ட வாகன ஓட்டுனரின் நகைச் சுவையும், லண்டனிலிருந்துவிடுமுறைக்குச் சென்று அந்த நாட்டை விட்டு நீங்க மனமில்லாமல் அங்கேயேதங்கி விட்ட அவரது கதையும், அந்த வெட்கையை மறக்க வைத்து விட்டது.நாங்கள் தங்க வேண்டிய ஹோட்டல் கோல்டன்

பே ( Golden Bay) என்ற வடக்கேயுள்ள ஒருகடற் கரையோரத்தில் அமைந்திருந்தது. விமான நிலையத்திலிருந்து எங்கள்பயணம் சுமார் 40 நிமிடங்கள். பரந்து, விரிந்து கிடந்த வரண்ட கல்லுப் பூமியும் , மிக அரிதாக தெட்டுத் தெட்டாகக் கிடந்த கள்ளிச் செடிகளும் ,நாங்கள் இணையத்தில் கண்ட அழகான மோல்டா இதுதானா ?என்று எங்களைத் திகைக்க வைத்தது

மோல்டா 300 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவைக் கொண்டிருந்து ஐரோப்பாவின் மிகச் சிறிய தீவென பெயரெடுத்தாலும் ,அதன் மலைகளும், பள்ளத் தாக்குகளும் பக்கத்து நகரைஅடைவதற்கு ஒரு மலையிலிருந்து சுற்றிச் சுற்றி இறங்கி மற்ற மலையை சுற்றிச் சுற்றி ஏற வேண்டியிருந்தது. வாகன ஓட்டுனர் ஓயாமல் எங்களுக்கு கண்ட காட்சிகளுக்கு விளக்கம் தந்த படியே வந்தார். இங்கே சுற்றி வரக் கடல் இருந்தாலும் பத்து மாத கோடை காலமும், அரிதாகப் பெய்யும் மழையும் இங்கே தண்ணீர் தட்டுப் பாட்டை உண்டாக்கியிருப்பதாகவும் சொன்னார். நாங்கள் இப்படியான வரண்ட பூமியை எதிர் பார்க்கவில்லை என்று சொன்ன போது, இது கல்லுப் பிரதேச மென்றும் சில இடங்களில் மரங்கள் செழித்து கண்ணுக்குக் குளிர்ச்சியாக விருக்கின்றன வென்றும் அவற்றின் விபரங்களையும் தந்தார்.முதல் முதலாக என் கவனத்தை ஈர்த்தது .அங்கே காணப் பட்ட சுவர்களும் கட்டிடங்களும் தான். அவை அந்தப் பிரதேசத்திலுள்ள மலையையுடைத்து, அந்தக் கற்களின் மூலம் கட்டப் பட்டிருந்தன. வெளிர் மஞ்சள் நிறக் கற்கள் வெவ்வேறு வடிவத்தில் ,அளவில், இறுக்கமாக அடுக்கப் பட்டு சீமெந்து இல்லாமல் கட்டிடங்கள் கட்டி எழுப்பப் பட்டிருந்தன. இவை மிக வலுவானவை என்றும் பல்லாயிரக் கணக்கான வருடங்கள் அசையாமல் நிற்கின்றன என்றும் டேவிட் (ஓட்டுனர்) எங்களுக்குச் சொன்னார். அவர்களின் அந்தத் துல்லியமான கட்டிடக் கலையை வியப்புடன் பார்த்தோம்.

ஒரு சில வீடுகள் கூட அந்த வகையில் கைவண்ணத்துடன் கட்டப் பட்டிருந்தன.

ஒரு படியாக கடற்கரையோரம் வந்து சேர்ந்தோம். அந்தக் காட்சிகள் மனதுக்கு இதமாகவும், கடற் காற்று உடம்புக்கு இதமாகவும் இருந்தது

புஜிபா பே ( Bugibba Bay) .என்ற இடத்தை நாங்கள் தாண்டிய போது எடுத்த படத்தை இங்கே பார்க்கலாம். காலை பத்து மணிக்கு எங்கள் ஹோட்டல் போய்ச் சேர்ந்தோம். வழியில் கண்ட பல் வேறு நிறமான போகன்விலா செடிகளும்

செவ்வரத்தை மரங்களும் ஒரு விதமான பற்றை மனதில் உண்டாக்கி விட்டன

.(தொடரும்) .

வலையுலகில் நான் !!

2010-07-31T09:02:00.000-07:00

பலர் வலையத்தில் இந்தத் தொடர் பதிவைப் படித்தேன்.அப்பாடா! இது ஆண்களுக்கான தொடர் என்று நினைத்திருந்தேன். அப்படியில்லை, பெண்களுக்கும் சமயுரிமையுண்டு என்று, என்னோடு சேர்ந்து சிலரை V ராதாகிருஷ்ணன் இத்தொடருக்கு அழைத்திருக்கிறார்..

அவரது .அழைப்பையேற்று என்னால் முடிந்தவரை உண்மையான பதில்களை இங்கே சொல்கிறேன்.

1) வலைப்பதிவில் தோன்றும் உங்கள் பெயர்?

இது என்ன கேள்வி? என் பெயர் தெரியாமலா இந்தப் பதிவைப் படிக்க வந்திருப்பீர்கள்? என்றாலும் சொல்கிறேன்.என் பெயர் ''ஜெஸ்வந்தி ''

2) அந்தப் பெயர் தான் உங்கள் உண்மையான பெயரா? இல்லை எனில் பதிவில் தோன்றும் பெயரை வைக்க காரணம் என்ன?

அது என் பெயரில்லை. எனக்குப் பிடித்த பெயர். பலர் மனங்களை நோகடிக்காமல், நான் நினைத்ததை எழுத எனக்கு ஒரு பெயர் தேவைப்பட்டது.அதனால் எனக்குப் பிடித்த பெயரில் ஒளிந்து கொண்டேன்.கவனிக்கவும்! உண்மைப் பெயர் என்னவென்று கேள்வியில் கேட்கவில்லை. பலர் தப்பாகப் புரிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்

3 )நீங்கள் தமிழ் வலைப்பதிவு உலகில் காலடி எடுத்து வைத்ததைப் பற்றி.

கூகுளில் தமிழில் எழுதப் பழகிக் கொண்டிருந்தேன்.தமிழ்மணத்தில் ஒரு சில வலையங்களைப் படித்தேன். அடடே ! இதை விட நன்றாக நான் எழுதுவேனே! ஏன் நான் ஒரு ப்ளாக் ஆரம்பிக்கக் கூடாது ? என்று தோன்றியது.
(பி. கு. : தமிழ் மணத்தில் நான் யார் வலையத்தைப் படித்தேன் என்று சத்தியமாக நினைவில்லை)

4) உங்கள் வலைப்பதிவை பிரபலமடையச் செய்ய என்ன என்னென்னவெல்லாம் செய்தீர்கள்?

என் வலைப் பதிவா ?பிரபலமா? பெரிதா ஒரு முயற்சியும் செய்ய வில்லை.தமிழ் மணத்தில் படித்து ஒரு சிலருக்குக் கருத்துப் போட்டதன் வழியாகக் கண்டு பிடித்தவர்கள் வந்து படித்தார்கள். ஒரு சிலர் தமிழிசில் ,தமிழ்மணத்தில் இணையும்படி அறிவுரை சொன்னார்கள்.அதைச் செய்யவே நேரம் கிடைக்காமல் மூன்று மாதம் போய் விட்டது.

பின்னர் தமிழிஸ்ல சேர்த்தேன்.தமிழ் மணத்தில் சேர்க்க முயன்றேன்.சரிவரவில்லை.பின்னர் ஒரு வழியாக நான்கு மாதங்களின் பின்பு தான் தமிழ்மணத்தில் இணைந்தேன்.சுருக்கமாகச் சொன்னால் ஒரு சோம்பேறி..

பதிவு சுவாரசியமாக இருக்க வேண்டு மென்ற எண்ணத்தினால் பல விடயங்களை என் வலையத்தில் எழுதினேன்.

5) வலைப்பதிவின் மூலம் உங்கள் சொந்த விஷயத்தை பகிர்ந்து கொண்டதுண்டா? ஆம் என்றால் ஏன்?அதன் விளைவு என்ன? இல்லை என்றால் ஏன்?

ஆமாம். நான் சொந்த அனுபவங்களையும், என்னைச் சுற்றியுள்ளோர் அனுபவங்களையும் எழுதியிருக்கிறேன். அதனால் எனக்கு எந்தப் பாதகமும் இல்லை.எனக்கு இப்படியொரு வலயம் இருப்பது பல நண்பர்களுக்குத் தெரியாததால் இதுவரை எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லை.

6) நீங்கள் பொழுதுபோக்குக்காக பதிவுகளை எழுதுகிறீர்களா?அல்லது அதன் மூலம் பணம் சம்பாதிப்பதர்க்காகவா?

என்னங்க ? இப்படிக் கேட்டு மாட்டி விடப் பார்க்கிறீர்கள்.? நான் இங்கே சேர்த்த பணத்தை வைக்க இடமில்லாமல் தவித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

7) நீங்கள் மொத்தம் எத்தனை வலைப் பதிவுகளுக்குச் சொந்தக் காரர்? அதில் எத்தனை தமிழ் வலைப்பதிவுகள் உள்ளன?
நான் உண்மையைச் சொல்கிறேன். எனக்கு இரண்டு
வலையங்கள் தமிழில் உண்டு. மேலதிக விபரங்கள்
கேள்வியில் கேட்கப் படவில்லை. தப்பித்தேன்..

8 ) மற்ற பதிவர்கள் மீது எப்போதாவது உங்களுக்குக் கோபம் அல்லது பொறாமை ஏற்பட்டதுண்டா? ஆம் என்றால் யார் அந்தப் பதிவர்.? ஏன் ?
ஒருவர் மேலும் பொறாமை வரவில்லை. என்னைக்கவர்ந்த பதிவர்களுடன் நட்பை உண்டாக்கிக் கொண்டேன்.
ஆனால் வலையுலகையே வெறுக்க வைக்கும்படி மோதிக் கொண்ட ஒரு சிலர் மேல் கோபம் வந்தது என்னமோ உண்மை.

9) உங்கள் பதிவை பற்றி முதன் முதலில் உங்களை தொடர்பு கொண்டு
பாராட்டிய மனிதர் யார்? அவரைப பற்றி, பாராட்டைப் பற்றி..

பல பிரபல பதிவர்கள் என் சிறுகதைகளின் விசிறிகள்.
அவர்கள் பெயர்களை நான் சொல்ல மாட்டேன்.

10) கடைசியாக-- விருப்பமிருந்தால் பதிவுலகத்துக்கு உங்களைப்பற்றிய அனைத்தையும் சொல்லுங்கள்
என்னைப் பற்றிச் சொல்ல நான் பெரிதாக எதையும் சாதிக்கவில்லை.
எனக்கு இந்த வலையுலகை மிகவும் பிடித்திருக்கிறது.
அது தேடித் தந்த நட்புகள் விலை மதிக்க முடியாதவை..

பிரிய தோழிக்கு ஒரு பிரியாவிடை

2010-06-14T07:50:00.000-07:00

எனது உறவினப் பெண்ணின் நடன அரங்கேற்றத்துக்கு குடும்பத்துடன்சென்றிருந்தேன். இந்த இயந்திர வாழ்க்கையில் உறவினர்களையும்,நண்பர்களையும் இப்படியான தருணங்களில் தான் சந்திக்க முடிகிறது. எதேச்சையாகத் திரும்பிய போது கண்ணன் யாரிடமோ கதைத்துக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டேன். அவன் என் அருமைத் தோழியின் தம்பி. இங்குஇலண்டனில் படித்துக் கொண்டிருக்கிறான். அவனைக் கண்டு இரண்டுவருடங்களாவது இருக்கும் என்று தோன்றியது. இவன் எப்படி இங்கே வந்தான்என்ற சிந்தனையோடு அவனருகில் சென்றேன். என்னைக் கண்டது தன்அக்காவைப் பார்த்த மாதிரி இருக்கு என்றவன் , '' அக்கா இந்த வருடம் இங்கேவருகிறாள்'' என்றான். '' இது என்ன பெரிய விடயம்? அவள் ஒவ்வொரு வருடமும்தானே லண்டன் வருகிறாள்'' என்றேன். அந்த நகைச் சுவையை இரசித்துச்சிரித்தான். என் தோழி திவ்யா நியூசிலாந்தில் கடந்த 5 வருடங்களாகஇருக்கிறாள். அவள் தம்பி, தங்கைகள் எல்லோரும் இங்கே இருக்கிறார்கள்.ஒவ்வொரு வருடமும் லண்டன் வருகிறேன் என்பாள். பிறகு ஏதோ நடந்துஅந்தப் பிரயாணம் தடைப் பட்டுப் போகும். அவள் வந்த பாடாய் இல்லை. கடிதங்கள் எழுதும் பழக்கம் எங்கள் இருவருக்குமில்லை.திடு திப்பென்று நினைவுவந்தவுடன் தொலை பேசி அழைப்பு மட்டும்தான். எங்களைப் பொறுத்த வரைஎங்கள் நட்புக்கு அது கூடத் தேவையில்லை.ஒருவருக்கு ஒருவர் அவர்களின்துயரங்களில், பிரச்சனைகளில் தோள் கொடுத்து ,சில சமயம் ஒரு தாயின்அரவணைப்புடன் கவலைகளை மறக்கடிப்போம். ஒருவருக்கு ஒருவர் சுமைதாங்கி என்று சொன்னால் சரியாகப் பொருந்தும். சில சமயங்களில் நேரவித்தியாசத்தை மறந்து ,அதிகாலை மூன்று மணிக்கு தொலைபேசியில்அழைப்பாள். நித்திரைக் கலக்கத்தில் ''என்னடி இப்படிப் பண்ணுகிறாய் ?'' என்றால்,'' நினைத்தவுடன் கதைக்க வேண்டும் '' என்பாள். எனக்கும் கண்ணனைக் கண்டது,அவளைக் கண்டதுபோல் மனதுக்கு இதமாகத் தானிருந்தது.

அடுத்த வாரம் அவள் பிறந்த நாள் என்பதும் நினைவில் வந்தது. எதை மறந்தாலும்அவள் பிறந்த தினத்தில் அவளை வாழ்த்த மட்டும் நான் மறந்ததில்லை.முதல்நாள் இரவுதான் அங்கே காலை என்பதால் குறித்து வைத்து உரிய நேரத்தில்அவளை அழைத்தேன். அங்கே அவள் கணவர் தான் பதிலளித்தார். அவர் குரலில்சுரத்தில்லை. திக்கித் திணறி '' அவளுக்குக் கொஞ்சம் சுகமில்லை. இப்போகதைக்க முடியாத நிலையில் இருக்கிறா. பிறகு திவ்யா உங்களை அழைப்பாள்''என்றவர் என் பதிலை எதிர் பாராமல் இணைப்பைத் துண்டித்து விட்டார். எனக்குஏமாற்றம் ஒருபுறம். அதிர்ச்சி ஒருபுறம். எங்கள் நட்பு எப்படிப் பட்டது என்பதைஅவள் கணவர் நன்கு அறிவார். ஒருமுறை தொடர்ந்து இருமிக் கொண்டிருந்தபோதே அவள் என்னுடன் கதைத்தாள். '' நீ கதைத்ததை விட இருமிக்காட்டினதுதான் அதிகம் '' என்று கூட நான் அவளைக் கேலி பண்ணினேன்.

தொலைபேசியை வைத்தபடியே ஒருமணி நேரம் சமைந்து போயிருந்தேன்.எனக்கு ஒரு வேலையும் ஓடவில்லை. ஏன் அவள் என்னுடன் கதைக்கவில்லை?அதுவும் பிறந்த நாளன்று...நான் எவ்வளவு ஆவலுடன் அழைத்திருப்பேன் என்றுஅவளுக்குத் தெரியாதா? அல்லது அவள் கணவருடன் ஏதாவது தகராறா? நான்விட்டு விடவில்லை. திரும்பவும் அழைத்தேன். இப்போதும் அவள் கணவர் தான்எடுத்தார். என் குரலைக் கேட்டதும் '' பொறும் அவவைக் கூப்பிடுகிறேன்'' என்றார்.அந்தக் குரலில் இருந்த ஏதோ ஒரு மாற்றம் எனக்கு ஏற்கனவே திகிலைக்கொடுத்து விட்டது. திவ்யா அந்தப் பக்கம் வந்ததும் முதலில் வாழ்த்தினேன். '' உன்வாழ்த்துப் பலிக்காது போலிருக்கடி '' என்றவள் விம்மியழத் தொடங்கி விட்டாள்.வாயடைத்துப் போய் என்ன சொல்வது என்றறியாமல் சில நிமிடம் நின்றேன்.அவளே அழுது ஓய்ந்து ,திணறிக் கொண்டு ''எனக்குப் புற்று நோயென்றுஉறுதியான செய்தி இன்றுதான் எனக்குக் கிடைத்தது'' காதில் ரணமாக வலித்தது.என்ன கொடுமையிது? பல்லாண்டு வாழ்க என்று நான் வாழ்த்த வேண்டிய அன்று,கடவுள் அவளுக்கு நாள் குறித்து விட்டேன் என்ற செய்தியை அனுப்பியதுஎன்னை அந்தக் கடவுளையே வெறுக்க வைத்தது.'' கவலைப் படாதே. எத்தனைபேர் குணமடைந்திருக்கிரார்கள்! எல்லாம் சிகிச்சை எடுத்தால் சரியாகிவிடும்''என்று அவளைத் தேற்றினேன். ''தப்படி'' என்று விரக்தியாகச் சொன்னாள் .இப்போதெல்லாம் டாக்டர்கள் ஈவிரக்கம் பார்க்காமல் நோயாளிக்கு எல்லாவிபரத்தையும் புட்டுப் புட்டு வைத்து விடுகிறார்கள்.

அவளுக்குக் கிடைத்த செய்தியுடன் இறுதிக் கட்ட நிலைமை என்பதால் எந்த விதமான சிகிச்சையும் பயனளிக்காது என்று படம் போட்டு விளக்கி யிருக்கிறார்கள். அதை அவள் வாயாலேயே எனக்கு விபரிக்க வேண்டிய நிலைமையில் என் இதயம் சுக்கு நூறாக வெடித்துச் சிதறிய உணர்வில் இந்தப் புறம் அழுவதைத் தவிர என்னால் வேறொன்றும் சொல்ல முடியவில்லை. தொலைபேசியை வைத்து விட்டு அந்த இடத்தில் கல்லாகிப் போயிருந்தேன். அவள் சகோதரிகள் அவளிடம் புறப்பட்டால் அவர்களுடன் நானும் போக நினைத்தேன். அவர்களைத் தொடர்பு கொண்டபோது , அவர்கள் அவளை இங்கே அழைத்து ' சிகிச்சை ' செய்யலாம் என அபிப்பிராயப் பட்டார்கள்.

அப்படியே நடந்தது. ஒரே வாரத்தில் திவ்யாவும் அவள் கணவரும் மகனும் இங்கே வந்து விட்டார்கள். பல வருடங்களாக அவளை நேரே காண வேண்டும் என்னுள்ளே தேங்கிக் கிடந்த ஆவல் , ஒட்டிப் போய் ஜீவனற்று , பொய்யான புன்னகையுடன் என்னை அவள் கட்டியணைத்த போது முற்றாக வற்றிப் போயிருந்தது. மற்றவர்கள் போலவே நானும் அனலுக்கு நம்பிக்கைதர முயன்ற போது ,''நீயுமேன் என்னோடு நடிக்கிறாய்?'' என்ற அவள் கேள்வி என்னை ஒருமுறை உலுக்கி விட்டது. நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் அவளிடம் ஓடிப் போனேன். ஒரு வார்த்தை தன்னும் பேசாமல் அவள் கைகளைப் பிடித்த படி அவளருகிலிருந்த கணங்கள் இன்னும் பாரமாய்......சிகிச்சை என்ற பெயரில் வதைபட்டு நாராகிப் படுக்கையில் கிடந்த போதும், வலிந்து எனக்காக அவள் புன்னகைத்தது மனதில் படமாய்... ஒருநாள் வாந்தியெடுக்க அவள் குளியலறைக்கு விரைந்த போது, அவளைத் தாங்கிச் சென்ற என்னை '' உள்ளே வராதே, இரத்தத்தைக் கண்டால் பயந்திடுவாய் '' என்று அந்த நிலையிலும் என் மேல் காட்டிய வாஞ்சை என்னை உருக்கியது. ஒவ்வொரு நாளும் விடை பெரும் போதும் அடுத்த நாள் இவளைக் காண்பேனா? என்ற கேள்வி யெழுந்து கலங்கடித்தது.

அன்று காலை அவள் மூர்ச்சையாகி விட்டதனால் ஆஸ்பத்திரியில் அனுமதிக்கப் பட்டு விட்டதாகவும் , அவளைப் பார்க்க ஒரு சிலர் தான் அனுமதிக்கப் படுவதாகவும் அவள் என்னைப் பார்க்க விரும்புவதாகவும் அவள் கணவர் மூலம் அறிந்தேன். அவள் அனுமதிக்கப் பட்ட இடம் என் வீட்டிலிருந்து ஒரு மணிப் பயணம். நானிருந்த நிலைமையில் என்னால் காரோட்ட முடியாது என்று தெரிந்தது. கணவரை வேலையிலிருந்து உடனே வரும் படி சொல்லி உடனே புறப்பட்டேன். அன்று ஏனோ ஒரு மணிப் பயணம் நீண்டு என்னைத் துடிக்க வைத்தது. காரிலிருந்து இறங்கியதும் அந்த வார்டை நோக்கியோடினேன். நான் அவள் அறை வாசலை யடையவும் '' ஐயோ '' என்ற ஓலம் அறையிலிருந்த வரவும் சரியாக இருந்தது. ''அக்கா, ஒரு நிமிடம் பிந்தி வந்திட்டீர்களே' என்று யாரோ என்னைக் கட்டிக் கொண்டார்கள். எல்லோரையும் விலக்கி அவளருகே சென்ற போது அன்றும் அவள் புன்னகைத்த முகம்தான் என்னை வரவேற்றது. அவள் பட்ட வலியின் சுவடே அந்த முகத்தில் தெரியவில்லை. அவள் கைகள் என்றும் போல் இதமான சூட்டுடன்.....என் முகத்தை அவள் கையில் கடைசி முறையாகப் புதைத்துக் கொண்டேன். அந்த நினைவை நிரந்தரமாக என் மனதிலும் பதித்துக் கொண்டேன். பின்னர் தான் தெரிந்தது அவள் கண் மூடும் முன்னர் அவள் தங்கையை என் பெயர் சொல்லியழைத்து '' எங்கே உன்னைக் காணாமல் போய் விடுவேனோ என்று நினைத்தேன் '' என்று சொல்லி கட்டி யணைத்திருக்கிறாள்''. அவளைப் பொறுத்த மட்டில் நான் அவளுக்குப் பிரியாவிடை தந்து விட்டேன். ஒருவேளை அன்றும் நான் அவளருகில் இருந்தால் தாங்க மாட்டேன் என்றெண்ணி ஒரு நிமிடம் முன்னால் போய் விட்டாளோ என்னவோ!

மனிதனின் வாழ்க்கையென்னும் நதி, மரணமென்ற கடலோடு ஒருநாள் சங்கமித்து விடுமென்பது எல்லோருக்கும் தெரியும். ஆனால் பேசிய வார்த்தைகள், பார்த்த பார்வைகள் , சேர்ந்து களித்த காலங்கள், உயிரைவிட மேலான உறவுகள் அத்தனையும் இந்த மரணக் கடலோடு அல்லாடிப் போனாலும் அதனால் அடிபட்டுப் போவதில்லை என்பதை அவள் போன பின்பு அனுபவத்தில் உணர்ந்தேன்.

எதிர்காலம் பற்றிச் சொல்கிறார்கள்!

2010-06-08T11:31:00.000-07:00

பிரத்தியேக மனநிலை மருத்துவம்

ஹென்றி மார்க்ஹம் ( Henry Markham ) என்ற விஞ்ஞானி இப்போது சுவிற்சர்லாந்தில் மூளை சம்பந்தமான ( Blue Brain Project ) ஒரு ஆராய்ச்சியாளராக இருக்கிறார். இவர் 2020 ஆம் ஆண்டுக்குப் பின்னர் மனோதத்துவ மருத்துவர்கள் அவசியமில்லை என்கிறார். எவரும் கணினியில் தங்கள் மூளையின் தொழிற்பாட்டை அவதானித்து ,அவர்களின் நடவடிக்கைக்கான காரணத்தையும் அதற்கான தீர்வுகளையும் கண்டறிந்து தங்களைக் குணப் Marபடுத்த முடியும் என்கிறார். இது நடை முறையில் சாத்தியமா?

பெண்ணாதிக்கம்

ரய்மொந்த் ( Martin Raymond ) என்பவர் தொழிலதிபர்களுக்கு ஆலோசனை வழங்கும் ஒரு கம்பனிக்கு ( Business Consultancy Future Laboratory) பொறுப்பாளராக வேலை செய்கிறார். இவரது கருத்துப் படி 2020 ஆம் ஆண்டில் 53 வீதமான மில்லியனயர் பெண்களாக இருப்பார்களாம். அதுமட்டுமில்லாமல் பெண்களால் நிர்வகிக்கப் படும் கம்பனிகள் உலகளவில் முன்னணி வகிக்கும் என்றும் அதிக இலாபகரமானவையாக இருக்கும் என்றும் அடித்துச் சொல்கிறார். ... கவனிக்கவும். இதைச் சொன்னவர் மார்ட்டின் ரய்மொந்த் . நானல்ல.

பூமிக்கு வெளியில் உல்லாசப் பயணம்

பிரித்தானிய தொலைபேசிக் கம்பனியின் ஆராய்ச்சிப் படி 2017 ஆம் ஆண்டிலிருந்து மக்கள் விண்வெளியில் elevators மூலம் சந்திரனிலுள்ள கிராமங்களுக்கு உல்லாசப் பயணங்களை ஆரம்பிப்பார்களாம். 2040 ஆம் ஆண்டில் அது சர்வ சகஜமாகி விடுமாம். தலை 'கிர்ர்' என்கிறதே !

ஓட்டுனர் இல்லாமல் கார் ஓடுமாம்.

2030 ஆம் ஆண்டளவில் satelite கொன்றோல் மூலம் வாகனங்கள் ஓட்டப் படுமாம். காரில் ஏறியிருந்தால் போக வேண்டிய இடத்துக்கு அது உங்களை சேமமே கொண்டு சேர்க்குமாம். உலக கால நிலைமை இன்னும் இருபது வருடங்களில் மோசமாகி விடுமென்பதால் ,அப்போது இந்த வகையில் பயணிப்பது தான் வாகன விபத்துகளைத் தடுக்கும் ஒரே வழியாம்.

அபூர்வ மரங்கள் -பகுதி 3

2010-05-24T03:39:00.000-07:00

இந்த இடுகையில் ஆயுள் கெட்டியான பெயர்பெற்ற ஓக் ( Oak) மரத்தைப் பற்றி எழுதுகிறேன். இதில் விசேடமென்னவென்றால் இந்த மரத்தில் கிட்டத்தட்ட 600 இனங்கள் காணப் படுவதால் நாட்டுக்கு நாடு இவை உருவத்தில் வேறுபட்டுக் காணப் படுகின்றன. இந்த மரம் பண்டைக் காலத்தில் ஐரோப்பியக் காடுகளை ஆக்கிரமித்து இருந்துள்ளன .ஆனால் மற்றைய கண்டங்களில் பரவலாக சிறிய எண்ணிக்கையில் காணப் பட்டுள்ளன.

இவை பல்லாயிரக் கணக்கான வருடங்கள் , இந்த உலகில் நடக்கும் மாற்றங்களுக்குச் சலிக்காமல் ஈடுகொடுத்து தலை நிமிர்ந்து தெம்புடன் நிற்கின்றன. இது அதீத வரட்சியைத் தாங்குவதாலும், பூச்சிகளால் தாக்கப் படாத தன்மையாலும் இதன் வலிமை பிரசித்த மானது . இவை வீரத்தின் அறிகுறியாக கருதப் பட்டதாம். இதனது வலிமையாலும் அழகாலும் பண்டைகாலக் கப்பல்களிலும் பிரித்தானிய அரச மாளிகைகளிலும் தளபாடமாகவும் அலங்கார வேலைப்பாடுள்ள கட்டடப் பொருளாகவும் பெருமிதத்துடன் இடம் பிடித்துக் கொண்டது. அது மாத்திர மல்லாமல் ,இது காதலர்களை சேர்த்து வைக்கும் சக்தியுள்ளதெனவும், திருமணங்களிலும் , சந்ததி வேண்டியும் ஒரு புனிதமான மரமாக அக்கால மக்களால் பூஜிக்கப் பட்டதாம்.

மேலுள்ள காரணங்களால் இது பல நாடுகளில் தேசிய மரமாக ஏற்றுக் கொள்ளப் பட்டுள்ளது. இங்கிலாந்து, போலந்து , பிரான்ஸ் ,ஜெர்மனி , அமெரிக்கா என்பவை மேலுள்ள. இந்த நாடுகளில் இதைப் மரம் நாணயங்களில் பொறிக்கப் படும் வகையில் இருந்துள்ளன என்றால் அதன் மகிமையைப் புரிந்து கொள்ளலாம்.

மேலுள்ள நாணயங்கள் பிரித்தானியாவைச் சேர்த்த ஒன்பது பென்சும் , அமெரிக்க ஷிலிங்ஸ் என்பனவாகும்.

The King Oak – Denmark

டென்மார்க்கிலுள்ள இந்த மரத்தின் வயது சுமார் 1500-௨௦௦௦ எனக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது . ஐரோப்பாவிலுள்ள மிக வயதான மரமாக இது கருதப் படுகிறது. இதனைச் சுற்றி வளரும் சில உயரமான மரங்கள் இதற்கு நிழலை ஏற்படுத்துவதால் சிறுகச் சிறுக இந்த மரம் பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

Angel Oak

இந்த மரம் அமெரிக்காவிலுள்ள ஜோஹ்ன்ஸ் தீவொன்றில் (Johns Island) காணப்படுகிறது. 1500 வயதுள்ள இந்த மரம் 65 அடி உயரமும் 17000 சதுர அடி நிலப் பரப்பை மூடும் வகையில் பரந்து வளர்ந்துள்ளது.

Bowthorpe Oak

இந்த பௌதொர்ப் ஓக் மரம் இங்கிலாந்தில் லின்கோன்ஸயர் என்ற இடத்தில் காணப் படுகிறது. இதன் வயது 1000 க்கு மேல் எனக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது.
இதன் தண்டினுள் உண்டான கோறையினுள் இருக்கைகள் பொருத்தப் பட்டு சுமார் 20 பேர் அமரக் கூடிய போசன கூடமாகப் பாவனையில் இருந்துள்ளது. ஆனால் இப்போ பராமரிக்கப் படாமல் ஆடுகளுக்கும் கோழிகளுக்குள் புகலிடமாக இருக்கிறது. இந்த மரம் கிண்நேஸ் சாதனைப் புத்தகத்தில் இடம் பிடித்துள்ளது.

Major Oak of Sherwood Forest England, UK

இந்த பாரிய மரமும் இங்கிலாந்தில் இருக்கிறது. 52 அடி உயரமும், 32 அடி சுற்றளவும் கொண்ட இந்த மரம் 800-1000 வயதுடையது எனத் தெரிகிறது. சரித்திரத்தில் ராபின் ஹூட் (Robin Hood ) எதிரிகளிடமிருந்து தப்புவதற்காக இந்த மரத்தின் தண்டினில் காணப்படும் கோறையில் ஒழிந்திருந்ததாகத் தெரிய வந்துள்ளது.

கிரௌச் ஓக் ( Crouch Oak)

இதன் வயதும் 1000 க்கு மேல் என்று தெரிகிறது. விசேடமென்னவென்றால் இந்த மரம் என் வீட்டருகில் இருக்கிறது.தினமும் காலையும் மாலையும் இதனைக் கடந்து போய்க் கொண்டிருக்கிறேன். என்னையறியாமல் அதனைப் பார்த்துப் பிரமிக்கிறேன்.தினமும் அதே ஆர்வத்துடன் பார்க்கிறேன். சற்றுக் காற்றடித்தால் காணும் .அதற்கு ஊன்றுகோல் கொடுத்து சுற்றிவர ரிப்பன் கட்டி அருகில் எவரும் போக விடாமல் செய்வார்கள்.- இந்தப் பாரிய மரம் சரிந்தால் உயிரிழப்புப் பெரிதாக இருக்கும் என்பதால்தான். இதனிலும் ஒரு கோறையுண்டு.

Jurupa Oak

ஜூருப்பா ஓக் மரம் கலிபோனியாவில் காணப் படுகிறது. இதன் வயதை அறிந்தால் பிரமித்துப் போவீர்கள். 13000 வருடங்கள் இந்த மரம் அந்த இடத்தில் இயற்கைப் பதியத்தால் தொடர்ந்து வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. இந்த மரம் ice age காலத்திலிருந்து இருக்கிறதாம். இதுதான் உலகத்தில் மிக வயது கூடிய மரமாகும்.

Chaple Oak tree - பிரான்ஸ்

இந்த மரம் மிகவும் பிரசித்தமானது. கதைகளில் வரும் கற்பனை போல வடிவமைப்புடன் உல்லாசப் பயணிகளை ஈர்க்கின்றது.

இந்த மரத்தின் கோறையினுள் இரண்டு கோவில்கள் அமைக்கப் பட்டுள்ளன.மரத்தைச் சுற்றிச் செல்லும் ஏணிப் படிகள் இந்தக் கோவில்களுக்கு இட்டுச் செல்கின்றன. வியக்க வைக்கும் இந்த மரம் நெப்போலியன் காலத்திலிருந்து இருப்பதாகவும் அதைவிடப் பழமையானதுமாகும்.1600 ஆம் ஆண்டில் ஒரு மின்னல் தாக்கியதால் இந்த மரத்தினுள் கோறை உண்டானாலும் மரம் உயிர் தப்பியது. அதுவே பின்னர் கோவிலாக மாற்றப் பட்டது.இப்போ மரத்தின் ஒரு பகுதி பட்டுப் போனாலும் ,அந்தப் பகுதி மரச் சிலாகைகளால் மறைக்கப் பட்டு, வருடத்திற்கு இருமுறை இந்தக் கோவிலில் மேரி மாதாவின் திருநாள் கொண்டாடப் படுகிறது.
இன்னும் எழுதிக் கொண்டே போகத் தோன்றினாலும், பதிவு நீண்டுவிடக் கூடாது என்பதால் இத்துடன் நிறுத்துகிறேன்.
இசைப் பிரியர்களுக்காக Oak tree சம்பந்தமான ஒரு பாடலை இங்கே இணைத்துள்ளேன்.

http://www.youtube.com/watch?v=x4NQz-qxEbk&feature=ரேலடேத்.

அபூர்வ மரங்கள் -பகுதி 2

2010-05-07T06:41:00.000-07:00

இந்த இடுகையில் நான் Redwood எனப்படும் ஒரு மரத்தைப் பற்றிய விபரங்களைத் தொகுத்துள்ளேன். இவை உலகத்திலுள்ள மிகப் பாரிய மரங்கள் என்று பெயர் பெற்றவை. இவற்றின் தண்டு நேராக உயர்ந்து வளர்ந்து ,கீழ் நோக்கி சற்றுச் சாய்வாக கிளைகளைப் பரப்புகின்றன.

கிழுள்ள படத்தில் இதன் தோற்றத்தைப் பார்க்கலாம். கிட்டத்தட்ட 8 -12 அடி வரை விட்டமுள்ள தண்டுடன் 300 அடிக்கு மேல் உயர்ந்து வளர்கின்றன. இந்த அசாதாரண உயரத்தினால். வேர்களினால் உறுஞ்சப் படும் நீர் உச்சிவரை செலுத்தப் படுவதில்லை. இதன் உச்சியில் காணப் படும் ஊசி முனைகள் அங்கே படியும் பனியைத் தேக்கி வைத்து உறிஞ்சும் தன்மையுள்ளன. இதனால் பனி கொட்டும் பிரதேசங்களில் தான் இந்த மரங்கள் பெருகிக் காணப் படுகின்றன. 20 வீதம் விதைகளாலும், 80 வீதம் இயற்கைப் பதியத்தாலும் இவை இனத்தைப் பெருக்குகின்றன.

உலகில் மிக உயரமான மரங்கள்
Photo source

இந்த மரங்களில் சில டைனசோ இருந்த காலங்களிலிருந்து உயிர் வாழ்கின்றன. உலகில் பல இடங்களில் காணப் பட்டாலும் சில பாரிய ,பழைய மரங்கள் கலிபோனியாவிலும்,நெவேடா மலையடிகளிலும் , சீனாவிலும் காணப் படுகின்றன.
இந்த மரத்தின் பட்டை மிகத் தடிப்பானது.நெருப்பினால் அழியாதவண்ணம் ஒரு கவசம் போல் இது காக்கின்றது.தண்ணீராலும் இந்த மரங்கள் இலகுவில் உக்கிப் போவதில்லை. இந்தப் பட்டையின் சுவை பூச்சிகளினால் விரும்பப் படாததாகவும் , நச்சுத் தன்மையுள்ளதாகவும் இருப்பதால், இந்த மரம் பூச்சிகளினால் பாதிக்கப் படுவதில்லை. இதனால் தளபாடங்கள் செய்யவும், விசேடமாக கட்டட வேளைகளில் விரும்பிப் பாவிக்கப் படுகிறது. அமிலங்களைத் தாங்கக் கூடிய சக்தியுள்ளவை என்பதால், 1930-1960 கால கட்டத்தில் ஆகாய hவிமானங்களில் battery களில் இவை பாவிக்கப் பட்டனவாம்.

ஜெனரல் சேர்மன் ( General Sherman)

இந்த மரத்தின் பரிமாணங்களையறிய மேலுள்ள படத்தை அழுத்திப் பெரிதாக்கலாம்.

இந்த மரம் அமெரிக்க போர் வீரர் வில்லியம் சேர்மன் ( William Sherman) என்பவரின் நினைவாகப் பெயரிடப் பட்டதாம். உலகத்தின் மிகப் பெரிய மரமென்று ( மிக உயரமான மரமல்ல) கின்னஸ் உலகப் பதிவில் தனக்கென இடம் பிடித்துக் கொண்டது. 2006 ஆம் ஆண்டு இதன் பாரிய கிளையொன்று முறிந்து விழுந்து விட்டது. ஆனாலும் இந்த இழப்பின் பின்னரும் இது தான் உலகின் மிகப் பெரிய
மரமாகப் பெருமையுடன் நிற்கிறது.

வாவோன மரம் ( Wawona Tree)

இந்த Redwood மரம் கலிபோனியாவில் யோசெமிட் பூங்காவில் இருந்தது. இதன் தண்டு 90 அடி சுற்றளவும் 315 அடி உயரமாகவும் இருந்தது. 1881 ஆம் ஆண்டு இந்த மரத்தின் பாரிய தண்டுகளில் குகைகள் தோண்டப் பட்டு அதனூடாக வாகனங்கள் செல்லக் கூடிய பாதைகள் அமைக்கப் பட்டன. இது உல்லாசப் பயணிகளை பெருமளவில் ஈர்த்ததனால் , பல்லாயிரக் கணக்கானவர்கள் ,கால் நடையாகவும் தங்கள் வாகனங்களிலும் இந்தக் குகையைக் கடந்ததை பெருமையுடன் புகைப் படமாக்கினார்கள். குதிரை வண்டிக் காலத்திலிருந்து நவீன வாகனங்கள் வரை பல விதமான வாகனங்கள் இந்த மரத்தினுடாகப் பயணித்து விட்டன.

Wawona Tree
Source

ஆனால் 1969 ஆம் ஆண்டு கொட்டிய கடும் பனியில்
(snow) 2 தொன் பனி இதன் உச்சியில் தேங்கியதால் அதன் பாரத்தைத் தாங்க முடியாததாலோ என்னவோ இந்த மரம் சாய்ந்து விட்டது. அப்போது அதன் வயது 2300 வருடங்களாகும்.

உல்லாசப் பயணிகளைக் கவரும் வகையில் இதைப் போன்று இயற்கை வனப் பூங்காக்களில் ,ஒரு சில Redwood பாரிய மரங்களில் குகைகள் அமைக்கப் பட்டன. அவையும் பிரசித்தமானவை. இந்தக் குகைகள் தோண்டிய பின்னரும், இந்த மரங்களின் ஆரோக்கியத்தில் எந்தக் குறைபாடும் ஏற்படாதது மிகவும் விசித்திரமானது. ஆனால் இப்போது புதிதாக இந்த மரங்களில் குகை அமைப்பது சட்டப் படி தடுக்கப் பட்டு விட்டதால் ஏற்கெனவே அமைக்கப் பட்ட குகைப் பாதைகள் பயணிகளைப் பெரிதும் ஈர்க்கின்றன.

Shrine Drive Thru Tree

Shrine Drive Thru Tree
Source

Tour Thru Tree

Tour Thru Tree
Source

Chandelier Drive Thru Tree

உலகப் பிரசித்தமான மர வீடு

இது 4000 வருட வயதுள்ள redwood தண்டின் அடியில் குடையப் பட்டு அமைக்கப் பட்ட அறையாகும். இந்த மரத் தண்டு 33 அடி விட்டத்தையும் 250 அடி உயரத்தையும் கொண்டுள்ளது. இந்த அறையினுள் சென்று சரித்திரத்தில் தங்கள் பெயரையும் பதித்தவர்கள் பல்லாயிரக்கணக்கானோர். துரதிஷ்ட வசமாக சில வருடங்களுக்கு முன் இந்த மரம் விழுந்து விட்டது.

இறப்பில்லாத மர வீடு ( Eternal Tree house)

கலிபோனியாவில் ரெட்கிருஸ்ட் என்னும் இடத்தில், ஒரு இறந்த ரெட்வூத்( redwood) மரத்தின் தண்டின் அடிப் பகுதியில் இந்த வீடு அமைக்கப் பட்டது. இப்போ இது அழகான ஒரு போசன சாலையாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. இதன் உட்புற அழகைப் படத்தில் பாருங்கள்.
இந்த மரத்தின் வேர்களில் இருந்து உருவாகிய புதிய மரங்கள் பழைய தண்டைச் சுற்றி வளர்ந்து விட்டதால் இறப்பில்லாத மரம் எனப் பெயரிடப் பட்டது.

Eternal tree house- Entrance

Eternal Tree House- Internal view

.

அபூர்வ மரங்கள் -பகுதி 1

2010-05-01T11:27:00.000-07:00

இந்தத் தொடரில் நானறிந்த சில அற்புதமான மரங்களைப் பற்றி எழுத எண்ணியுள்ளேன். இந்த இடுகையில் என்னைப் பிரமிக்க வைத்த பாவ்பாப் ( Baobab) எனப்படும் ஆயுள் கெட்டியான ,ஆனால் உலகில் மிக அரிதாகிக் கொண்டிருக்கும் மரத்தைப் பற்றிச் சொல்கிறேன்.

இலங்கையில் மன்னாரிலுள்ள யானை மரம்

இது ஆபிரிக்கா, மடகஸ்கார் , ஆஸ்திரேலியா என்ற இடங்களுக்கு உரித்தான மரமானாலும், இந்தியாவிலும் . இலங்கையிலும் சிறிய எண்ணிக்கையில் காணப் படுகிறது. இப்போ 4o மரங்கள் இலங்கையில் மீதமிருப்பதாக அறிகிறேன். மேலே படத்தில் மன்னாரிலுள்ள இந்த மரத்தைக் காண்கிறீர்கள். யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்த மரம் இன்னும் இருக்கிறதா என்பது தெரியவில்லை. இதற்கு 'யானை மரம்' என்றும் ' பேரக்கா மரம்' என்றும் பெயர் உண்டு.

இந்தியாவில் சென்னையிலுள்ள யானை மரம்

ஒரு சில பாரிய இந்த மரங்கள் கிறிஸ்துவுக்கு முன்பு பிறந்தவை என்பதும் ,ஒரு சில 4000, 5000 வருடங்களாக உயிர் வாழ்கின்றன என்பதையும் அறியும் போது ,வியக்காமலிருக்க முடியவில்லை.

இந்த மரம் கிட்டத்தட்ட 60 அடி உயரத்துக்கு வளரக்கூடியது. இதன் தண்டின் விட்டம் 50 அடி வரை பருமனாகக் கூடியது, அத்துடன் நேராக உருளை வடிவில் வளர்ந்து உச்சியில் கிளைகளைப் பரப்புகின்றது. வருடத்தில் ஆறு ஏழு மாதங்கள் கிளைகளில் இலைகள் உதிர்ந்து காணப் படுகின்றன. இந்த இயல்புகளினால் பார்வைக்கு ஒரு மரத்தைப் பிடுங்கி தலை கீழாக நாட்டினால் எப்படி இருக்குமோ அப்படி இவை தோன்றுகின்றன. மேலே படத்தில் காணப் படும் கிளைகள் பிடுங்கி எடுக்கப் பட்ட வேர்கள் போன்று தெரிவதைப் பாருங்கள். இதனால் இதற்கு( ' upside down tree') தலை கீழான மரம்' என்றும் பெயருண்டு.

பண்டைக் கால ஆபிரிக்க மக்கள் இந்த விருச்சிகத்தை ஒரு பரிசுத்தமான பொருளாகக் கருதினார்கள். அதன் கீழே இருப்பவர்கள் ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றப் படுவார்கள் என்றும், அதன் நிழலில் பேசி முடிவெடுக்கும் எந்தக் காரியமும் கை கூடுமென்றும் நம்பினார்கள். அதனால் பலர் இந்த மரத்தின் கீழே வாழ்ந்தார்கள். ஒரு சிலர் இந்த மரத்தினருகில் தாங்கள் வீடுகளைக் கட்டினார்கள்.

இந்த மரத்தின் எல்லாப் பகுதிகளுமே மனிதனுக்கு உபயோகமானதாக இருக்கிறது. பூக்கள் ,இலைகள் ,பழம், இளம் தண்டுகள் அனைத்துமே சத்துள்ள மரக்கறியாகின்றன.இதன் பழத்தில் விற்றமின் A உம் C உம் அதிகளவில் காணப் படுவதால், இந்தப் பழத்திலிருந்து தயாரிக்கப் படும் ஜாம் வெளி நாடுகளில் பத்து மடங்கு விலையில் விற்பனையாகிறது. இதன் விதைகள்
பொடியாக்கப் பட்டு சூப்பைத் தடிக்க வைக்கப் பாவிக்கப் படுகிறது.
இந்தப் பொடி ஆபிரிக்காவில் கோப்பிக்குப் பிரதியீடாக அருந்தப் படும் சுவையான பானமாகவும் இருக்கிறது. காய்ந்த பட்டைகள் , எரிபொருளாகவும், நாராக்கப் பட்டு கயிறு, பைகள், பாய்கள் என்று உருமாற்றப் பட்டு அன்றாட வாழ்க்கையில் ஒன்றி விடுகிறது. காய்ந்த வேர்களிலிருந்து முகப் பூச்சுகளும் , வயிற்று வலிக்கான மருந்துகளும் தயாரிக்கப் படுகின்றன. அத்துடன் இதன் எண்ணெய் சமையலுக்கு உதவுகிறது.இவையெல்லாம் போதாதென்று முதிர்ந்த தண்டுகள் நடுவில் கோறையாகி சுமார் 120 ,000 லீட்டர் வரை தண்ணீரை உறிஞ்சித் தேக்கி வைக்கும் தன்மையுள்ளது. இதனால் ஆபிரிக்காவில் சில வரண்ட பிரதேசங்களில் வாழும் மக்களுக்கு குடி நீர் வழங்கும் தண்ணீர் தடாகமாகவும் இருக்கிறது. அங்கு வளரும் ஒரு வகையான புல்லினை straw போலப் பாவித்து தண்டினில் துவாரமிட்டு அதன் மூலம் நீரை அருந்துகிறார்கள். இப்படி பலவிதமாகவும் மனித வாழ்வுக்கு உதவுவதால் இந்த மரத்தினை ' Tree of life ' என்றும் அழைப்பார்கள்.

இதன் காய்கள், நீண்ட காம்பில் தொங்கும் போது அவை கிறிஸ்துமஸ் அலங்காரம் செய்தது போல் காட்சி யளிக்கிறது.

1000 ஆண்டுகளின் பின்பு இதன் தண்டுகள் அனேகமாக கோறையாகின்றன. இவை மனிதர்களுக்குப் புகலிடமாகவும் இருந்திருக்கிறது. இதை விட இந்த கோறைகள் கோவில்களாக, சிறைச் சாலைகளாக , கல்லறைகளாக, கழிவறைகளாக பாவிக்கப் பட்டெனவெனவும் , ஏன் இன்றும் கூட 60 பேர் அமரக் கூடிய குடிபானச் சாலையாக ( bar ) இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறதென்றால் நம்புவீர்களா?

Picture of Teapot baobab tree

மடகஸ்காரிலுள்ள இந்த மரத்தின் வயது சுமார் 1000 வருடங்களாகும். இதன் தோற்றம் ஒரு tea pot வடிவில் இருப்பதால் பிரசித்தமானது.

St.Maryam Dearit's shrine in Keren, built into a huge Baobab tree.

1881 ஆம் ஆண்டு ஒரு மரத்தின் கோறை கத்தோலிக்க ஆலயமாக மாற்றப் பட்டு '' St .Maryam dearit ' எனப் பெயரிடப் பட்டு ,மேரி மாதாவின் வழிபாட்டிடமாக பேணப் பட்டது.1941 ஆம் ஆண்டு , இரண்டாவது உலக யுத்தத்தின் போது , மூன்று இத்தாலிய போர் வீரர்கள் இந்த ஆலயத்தில் தஞ்சமடைந்தார்கள். இதன் தண்டு அப்போது பலத்த சேதமடைந்தாலும், போர் வீரர்கள் உயிர் பிழைத்தார்கள்.

மேலேயுள்ள மரம் , மேற்கு அவுஸ்திரேலியாவில் காணப் படுகிறது.இந்த மரம் ,பண்டைக் காலத்தில் சிறைச் சாலையாகப் பாவிக்கப் பட்டதாம். இதனுள் 5 கைதிகள் அடைக்கக் கூடிய இடம் இருக்கிறதாம்.
பல நாடுகளில் சிறைக் கைதிகள் இதனுள் அடைக்கப் பட்டதும் இதை விடப் பெரிய சிறைச் சாலைகள் இருந்ததும் தெரிய வருகிறது.

கிழக்காபிரிக்க போர்வீரர்கள், நம்பியா என்ற நகருக்கு படையெடுத்த போது ,அங்குள்ள ஒரு பாவ்பாப் மரத்தைக் குடைந்து ஒரு கழிவறையை( flush toilet ) பொருத்தினார்கள். இதன் மூலம் அங்குள்ள மக்கள் அந்த மரத்தில் வைத்திருந்த மதிப்பையும் , பற்றையும் எள்ளி நகையாடினார்கள். ஆனால் சில மாதங்களில் அதன் தண்டு வளர்ந்து கதவை மூடியதால், அதன் கதவைத் திறக்க முடியாமல் போய் விட்டதாம்.

தென்னாபிரிக்காவிலுள்ள மிகப் பழமையான .பாரிய மரமொன்றினுள் அறுபது பேர் அமரக் கூடிய ஒரு குடிபான சாலை அமைக்கப் பட்டுள்ளது.அதனுள் தொலைபேசி உட்பட ,சாதாரண வசதிகள் அத்தனையும் காணப் படுகிறது.தென்னாபிரிக்காவில் உல்லாசப் பயணிகளை ஈர்க்கும் பிரசித்தமான இடமாக இது கருதப் படுகிறது.இந்த மரத்தின் வயது கிட்டத்தட்ட 6000 வருடங்கள் எனக் கணக்கிடப் பட்டுள்ளது. Wall Street Journal இல் முதல் பக்கத்தில் இடம் பெற்ற பெருமையையும் கொண்டுள்ளது. மிக ஆர்வத்துடன் இதைப் பற்றி பல தகவல்கள் படித்த போது நான் சேகரித்த படங்களை உங்கள் பார்வைக்காக இங்கே சேர்த்துள்ளேன். படங்களும் விடயமும் உங்களை ஆச்சரியப் படுத்தும் என்பதில் எனக்கு அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை.

இன்னும் படிக்க இங்கே பாருங்கள்..

.